…………ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……Μιχ. Τετώρος
Τςhίτα τσαί Τίτιντα 8-9 του Οχτώμπρη 2024: Α Τσακωνοπαρέα .
Παπαδιαμάντη #34: Α νοσταλγό #5
Διαστευή τσαι γραφτέ τθα Τσακώνικα απο τον Πάνο Μαρνέρη

Ο νέο, κάπφου μπερδευτέ επέτσε:
— έτρου τς’αλλίου, ννία βόλτα θα ποίουμε γιούρε από το λιμάνι τς’απέ θα γιουρίσουμε, ο ‘νι κιστίου να ννι κχαράτσωει μπρούτερα
σε ούγοιε τσαι να ένι… Τσινήτσε να τραβήντει κουκί, τσαί ετήνα έκι κασσιμένα τθα πρύμη τσαί έκι δεχουμένα κατάςhουκχα το φώς από το φεγγάρι. Α σhούκχα σι έκι δενάχα πρεσσιού όμορφο τσαί ο νέο ννι έκι θωρού δειλά τσαι λίγο φοζαητθέ.
Ο ‘κι ναύτα αλλά έκι νοού να τραβήντει κουκί, αφού έκι νατέ τάνου το τσύμα. Έκι φυτθέ από το Γυμνάσιε γιατσί εμαούτσε με κάκοιε τσαί ννιε τιμωρέκαει. Ότσι έκι δεκαοχτώ χρονού αλλά έκι περού για δεκαενία τσαί είκοσι ακόννη, με το κυκνέ σι καστανέ γέννι τσαι μουστάτσι. Τάσου ταν ησυχία ετήνα πέτσε; — Ο καραβοτσύρη θα κχαράχει τα βάρκα σι τσαί ο τσείε Μοναχάκη θα ψαφήνει τα Λιαλιώ σι.

….Ανέ ξημερουθούμε με υγεία θιλενάδε τσαι θίλοι………
……………,..ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΙΩΝΙΚΑ………..

Ο νέος κάπως μπερδεμένος είπε: —Έτσι κι αλλιώς μία βόλτα θα κάνουμε γύρω από το λιμάνι και μετά θα γυρίσουμε, δεν πιστεύω να την ζητήσουν πρωτύτερα σε οποιανού κι αν είναι.. Ξεκίνησε να τραβάει κουπί και εκείνη καθόταν στην πρύμνη και δεχόταν κατάφατσα το φως από το φεγγάρι. Το πρόσωπο της έδειχνε πολύ όμορφο και ο νέος το θωρούσε δειλά και λίγο φοβισμένα.
Δεν ήταν ναυτικός αλλά ήξερε να τραβάει κουπί, αφού είχε γεννηθεί πάνω στο κύμα. Είχε φύγει από το γυμνάσιο, γιατί μάλωσε με κάποιον και τον τιμώρησαν. Ήταν μόλις 18 χρόνων αλλά περνούσε για 19 και 20 ακόμα με το πυκνό του καστανό μούσι και μουστάκι. Μέσα στην ησυχία εκείνη είπε:—Ο καραβοκύρης θα ζητάει την βάρκα και ο θείος Μοναχάκης θα ψάχνει την Λιαλιώ του……

…..Ας ξημερωθούμε με υγεία φιλενάδες και φίλοι…..
……….ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……..