ΜΑΡΝΕΡΕΙΟΝ ΙΔΡΥΜΑ : Μελέτης και έρευνας
Τσακώνικης κληρονομιάς, ( Γεωργίου και Ματίνας Μαρνέρη.
Σιούλα τσαί Σταματού .
Τθα εγκαίνια του παλιού σκολείου #2: Του Πάνου Μαρνέρη.
Τςhίτα τσαί Τίτιντα10-11 του Νοέμπρη 2026:
Εγκαίνια παλιού σκολείου #2: Του Πάνου Μαρνέρη.

Μ: Να οράτε πφι θα ννι κιστίου τσαί εζού….Ο ‘σι αούα μι θιλενάδα κια έκι το θραννίε ντι;
Σ: Ορή του πρώτοι χρόνου έμαει κασσιμένει τθο άλλιου χούρισμα..
Μ: Βρε ογή πφι έμε έδαρη κια έσα κασσιμένα;
Σ:Κάκια όρπα χάμου έκι το θραννίε μι τσαί οπά ταν αγκωννή έκι ο πίνακα…
Μ:Να τσαί εζού κάκια οπά έμα κασσιμένα, οπά έκι α έδρα του ιδασκάου τσαί τθο τοίχο έτενη, οι χάρτε ταρ Ελλάδα. Ποίερ έσα έχα ιδάσκαλε Θιλενάδα;
Σ:Το Κοκοκιό ντεεεε τσαι τα γουναίκα σι τα τσυρά Κούλα.Έμαει ποίντε τσαί χειροτεχνίλε, έκι δενάχου νάμου τσαί σινεμά κάτου τθο υπόγειε, πάσα συνταχινά να μου έκι δίου γά τσαί ένα κοματσιούλι αρτουμάτσι,έκειννι το τσίτσινε το Αμερικάνικο.
Μ: Τσι να αλήου ωραίοι χρόνου αλησμόνετοι…
Σ: Τότθε θιλενάδα μι έμαει κάκια 170 με 180 καμπτζία, με δύου ιδασκάλοι, τσαί έμαει ποίντε σκολείε σύνταχα τσαί απόγιεμα.
Μ: Αμ Τότθε πφι εχκίαει το ρολόγι;
Σ: Τα σερννικά καμπτζία κουβαλήκαει όα τα τούβουα από τα πλατεία για να χκιστεί,σαν τα λιγκόννια ήγκιαει τα έρμα κουβαούντα….
Μ: Σιατερούλια ο ‘νάμαει αλλά τσι να ντ’ αλήου οι τότθε χρόνου μι είννι παρείντε τθον εμαλέ… Βρέ Σιούλα αλήιθα τσαί απ’ αλήιθα κιά ζάκαει έντεοι όλοι οι χρόνου;

Να έχουμε υγεία τσαί να ννιλήνουμε τα γρούσσα νάμου.
……ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ…….

Μ: Να δείτε που θα την πιστέψω κι εγώ…. Δε μου λες φιλενάδα μου, που ήταν το θρανίο σου;
Σ:Να τα πρώτα χρόνια καθόμαστε στο άλλο δωμάτιο…
Μ: Βρε εδώ που είμαστε τώρα, που καθόσουνα;
Σ: Κάπου εκεί ήταν το θρανίο μου και εκεί στη γωνία ήταν ο πίνακας. Μ: Να και εγώ κάπου εκεί καθόμουν, εκεί ήταν και η έδρα του δασκάλου και στον τοίχο εκείνο οι χάρτες της Ελλάδος. Ποιον είχες δάσκαλο φιλενάδα;
Σ:Το Κοκοκιό ντεεεε και τη γυναίκα του την κυρά Κούλα, κάναμε και χειροτεχνίες, μας έδειχνε και σινεμά κάτω στο υπόγειο, κάθε πρωινό μας έδινε κι ένα κομματάκι τυρί εκείνο το κίτρινο το αμερικάνικο…
Μ:Τι να πω, ωραία χρόνια αλησμόνητα…
Σ:Τότε φιλενάδα μου είμαστε κάπου 170 με 180 παιδιά με δύο δασκάλους και κάναμε σχολείο πρωί και απόγευμα.
Μ:Αμ τότε που χτίσανε το ρολόι;
Σ: Τα αγόρια κουβάλησαν όλα τα τούβλα από την πλατεία για να χτιστεί, σαν τα μυρμήγκια τα κουβαλούσαν τα έρημα…
Μ: Κοριτσάκια δε γίναμε, αλλά τι να πω, τα τότε χρόνια μου έρχονται στο μυαλό… Βρε Σούλα αλήθεια κι απαλήθεια …
….Να έχουμε υγεία και να μιλάμε την γλώσσα μας…..
……..ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……