…………ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………….Ματίνα.
Τίτιντα τσαί Πέφτα 3-4 του Σερικχή 2026: Α Τσακωνοπαρέα.
Παπαδιαμάντη #218 : Το θάμα τα Τσαισιαριαννή #11
Διαστευή τσαί γραφτέ τθα τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη.

—Έδαρη θα κχαμπάει α περιστέρα!!!
—Ορή Ορή ..έδαρη…έδαρη θα κχαμπάει α Περιστέρα!!!
Σε λιγάτσι, κοντά τθο τέλι του αγιασμού, ότσι ο παπά έκι έτοιμο να βαφκίσει το σταυρέ τάσου τθα λεκαννίδα, ξάφνου εννιάτθε ένα φρού—φρού, βουήε το σπήλη τσαί φανερούτθε ένα ωραίο πουλί, ννία περιστέρα με λεκά τσαί χρυσά φτερά. Εφτερατσίε, εκχριούτσε τα φτερά σι, εντούτσε με τα φτερά σι το αγιαστέ ύο τάσου τθα λεκαννίδα τσαί με το έτρου ενάτθε άφαντε. Γιά λίγο ήγκιαει στραζίχουντε κχιαούλε από τον ουρανέ του σπήλη, τάσου τθα λεκαννίδα τσαί απέ σταμακίε. Ο κόσμο έκι ξοικάζου αννίλητε τσαί με κοφτά ταν ανάσα. Απέ με τα ννία τσαί όλοι μαζί φωννηάνει: «Μέγα έσι τσύριε»τσαί δύου τςhεί γουναίτσε ήγκιαει ξεφωνίζουντε
«Χριστέ ‘δε σερ Μαρία!!!»Ταν ίιδε ούρα ο παπά βουκχιάε το σταυρέ τάσου τθα λεκαννίδα τσαί έκι ψάλλου το «Σούσε τσύριε τον λαό ντι»
ΕΜΕ κιμούντε ταν γρούσσα νάμου με το να ννι ννιλήνουμε.
…………..ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ…….
—Τώρα θα κατέβει η περιστερά!!!
—Να να… τώρα… τώρα θα κατέβει η περιστερά!!!
Σε λίγο, κοντά στο τέλος του αγιασμού, όταν ο παπάς ήταν έτοιμος να βαφτίσει τον σταυρό μέσα στη λεκάνη, ξάφνου ακούστηκε ένα φρου—φρού, βούιξε η σπηλιά και φανερώθηκε ένα ωραίο πουλί, μία περιστερά με άσπρα και χρυσά φτερά. Πέταξε και τίναξε τα φτερά της, χτύπησε με τα φτερά της το αγιασμένο νερό μέσα στη λεκάνη, και με το έτσι έγινε άφαντη. Γιά λίγο έσταζαν στάλες από τον ουρανό της σπηλιάς μέσα στη λεκάνη και μετά σταμάτησε. Ο κόσμος κοίταζε αμίλητος και με κομμένη την ανάσα. Μετά μεμιάς και όλοι μαζί φώναξαν «Μέγας είσαι Κύριε» και 2–3 γυναίκες ξεφώνιζαν. « Χριστός ‘δε σερ Μαρία», Την ίδια στιγμή ο παππάς βούτηξε το σταυρό μέσα στη λεκάνη και έψαλλε το «Σώσον Κύριε τον λαό σου»
……..Τιμούμε τη γλώσσα μας με το να την μιλάμε……..
…………..ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………..