ΕΜΕ ΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ

Τσακώνικα με τον Πάνο

……… ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ…….Πολυξένη .
Τίτιντα τσαί Πέφτα 15–16 του Οχτώμπρη 2025: Α Τσακωνοπαρέα
Παπαδιαμάντη #142 ο φτωχό νομήα # 3
Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα Τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη .

Ο πάσα επισκέφτα ένι δύσκολε να κατάβει το πφουρ κατανέγκαει αντροίποι να ζήωει σε έτενη το άχαρε τσερόβραχο, με δίχως ύο.
Α ανάτζη το λοιπόν έκι έτανη πφι σε έκι ποία να ζήνωει οπά. Ο φόβο από τουρ Αλγερινοί, του Βενετσιάνοι τσαί του Τούρτσοι σε στοιβάε σε έτεοι του γκρεννίλε τσαί γιομάτε τςhουρούμια τόπο.
Τάσου σε έκειννι το παλιέ κάστρι λοιπόνου ήγκιαει ερικχούμενα γυούρε τθα τριάντα Αγιούτςhια. Τα πλέτερα ήγκιαει γκρεννιστά τσαί μόννιου κάμποσα ήγκιαει λειτουργικχούμενα. Τα απαραματά Αγιούτςhια ήγκιαει ορθιασκούμενα σε απότομοι βράχοι κοντά τθο γιαλέ τσαί το καουτσαίρι σ’έκι ούκχουντα μπόλικο φως, ενώ το χειμωνικό σ’έκι βρέχουντα το τσύμα. Ο βορία έκι τόσιου δενατέ σε έκειννι το πέαγο, πφι έκι πφείρου πρεσσά ναυάγια, πφι έκι αλέσου του γερανίε σε άμμο, ταν άμμο σε σταλαχτίτε τσαί έκι λιχινίζου τσαί ραντίζου με τον αφρέ από το τσύμα του βράχοι .
Ανε έχουμε ταν υγεία νάμου θιλενάδε τσαί θίλοι.
…ΕΜΕ ΚΙΜΟΥΝΤΕ ΤΣΑΙ ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΑ ΓΡΟΥΣΣΑ ΝΑΜΟΥ…

Ο κάθε επισκέπτης, είναι δύσκολο να καταλάβει το πως κατάφεραν άνθρωποι να ζήσουν, σε εκείνο τον άχαρο ξερόβραχο, με δίχως νερό. Η ανάγκη το λοιπόν, είναι εκείνη που τους έκανε να ζουν εκεί. Ο φόβος από το Αλγερινούς, τους Βενετσιάνους και τους Τούρκους τους στούβιασε σε εκείνους τους γκρεμούς και γιομάτους από μυτερές πέτρες τόπο. Μέσα σε αυτό το παλιό κάστρο λοιπόν υπήρχαν γύρω στα 30 εκκλησάκια. Τα περισσότερα ήταν γκρεμισμένα και μόνο κάμποσα λειτουργούσαν. Εκείνα τα εκκλησάκια που είχαν απομείνει στέκονταν όρθια στούς απότομους βράχους, κοντά στο γιαλό και το καλοκαίρι τους έλουζε αρκετό φως ενώ το χειμώνα τα έβρεχε το κύμα. Ο βοριάς ήταν τόσο δυνατός σε εκείνο το πέλαγος, που έςπερνε πολλά ναυάγια, που άλεθε την πέτρα σε άμμο, την άμμο σε σταλακτίτες και λίχνιζε και ράντιζε με τον αφρό των κυμάτων τα βράχια…
—Να έχουμε υγεία φιλενάδες και φίλοι…
… ΤΙΜΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΙΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ….