………….ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………Δέσποινα
Τίτιντα τσαί Πέφτα 1415 του Αμάη2026: Α Τσακωνοπαρέα: Παπαδιαμάντη #209
Το θάμα τα Τσαισιαννή #2:
Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη

Α κουμπάρα μι με πέτσε τα γνώμη σι:—Να τάτσου τθα Τσαισιαριαννή, ατςhά α Χάρη σι, να τθα που να ννι αποσού οπά, να μπάτσε ννι λυπηθεί α Δέσποινα τσαί ννι πεί κά. Έκι ννιούμενε ότσι α Χάρι σι έκι ποία πρεσσά έτενη το τσαιρέ.Εζού ότσι εννιάκα έγκειννι, ντ’έννι ξομογηκχουμένα, επέκα από τάσου μι: «Άμα τσαί α Χάρι σι ο ‘ννι γιατρέψει, τότθε μπορεί τσαί να σκωρεϊθεί οπά τσαί να ννί κχακχούτσου όρπα το σhίνα, να γλυτού τσαί από τα έξοδα πφι ο ‘ννι έχα τσαί από τα βάσανα τσαί του μπιάδε.. Το χειτούτερε πφι έμα φοζουμένα, να μπάτσε σκωρεϊθεί τα τσέα, κχολίτσωει τα ίδιτα σι τσαί κχολίτσου τσαί εζού. Όλοι μι ήγκιαει αούντε ότσι το χτικιό έκι πρεσσιού κχολικχικό. Δεκάρα ο ‘μα έχα, αλλά τσαί τσίπτα άλλιου πολύκιμο τθο σεντούτσι μι, ξόν από το δαχκυλίδι του αρρεβώνα, ούγοιε ννι έμα φορούα. Έμα έχα κχάμποσα χαλκούματα. Άγκα ένα ταβά κοτσινέ,ορή οπά ένι ακόννη τσαί εδενάε μι το ράφι….
..Ανέ έχουμε ταν υγεία νάμου τσαί να ννιλήνουμε τα γρούσσα νάμου..
………….ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……..

Η κουμπάρα μου είπε τη γνώμη της: —Να κάνω τάμα στην Καισαριανή, μεγάλη η Χάρι τη, να σηκωθώ να τον πάω εκεί, να μήπως λυπηθεί η Παναγία και τον κάνει καλά. Ακουγόταν ότι η Χάρι της έκανε πολλά εκείνο τον καιρό. Εγώ ότι άκουσα αυτό, σου εξομολογούμαι, είπα από μέσα μου:— Άμα και η Χάλι της δεν τον γιατρέψει, τότε μπορεί και να πεθάνει εκεί και να τον θάψω εκεί στο βουνό, να γλιτώσω από τα έξοδα που δεν έχω, από τα βάσανα και τους μπελάδες. Το χειρότερο που φοβόμουν, να μήπως πεθάνει, κολλήσουν τα ρούχα του και κολλήσω και εγώ. Όλοι μου έλεγαν ότι το χτικιό ήταν πολύ κολλητικό. Δεκάρα δεν είχα αλλά και τίποτα άλλο πολύτιμο στο μπαούλο μου, εκτός από το δαχτυλίδι του αρραβώνα το οποίο το φορούσα. Είχα και μερικά χαλκώματα. Πήρα ένα ταψί κόκκινο, εκείνο εκεί και μου έδειξε το ράφι…..
…Να έχουμε την υγεία μας και να μιλάμε τη γλώσσα μας….
……..ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ…….