……………ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………..
Σάμπα τσαί Τσιουρακά 27-28 2026: Α Τσακωνοπαρέα
Παπαδιαμάντη: 230: Α Χολεριαστά #9
Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη.

—Να άρε τσαί τα ενία, πέκα ννι, αλλά να μόλου τσαί εζού μαζί.
—Τα πρώτε βοά πέτσερε δέκα, με πέτσε. Αλλά εζού τα στιγμή ννιε μεταννοιάκα τσαί πέκα τθον ννιαυτέ μι. « Ανέ κχοντού το ένα ποίερ έννι ννιουρίζου τσί θα ναϊθεί.» Ο αμαξά έκι έχου ννιατε το δέκα. Εζού έμα παλαίγκα να γκριούψου το ένα σβάτζικο τθα πάμα μι τσαί ετήνε ννι οράτσε.—Πέτσερε δέκα, πέτσε ο αμαξά, δεί μι σι ογή τσαί θα ντ’άρου —Ενία, πέκα εζού.—Δεί μι τσαί το άλλιου, έκι πιμένου ετήνε..
Σε δούκα όα. Ο γαμπρέ μι ννιε ρωτήτσε: —Έδαρη ο πέτσερε ότσι ο ‘με χωρούντε…. Θα έμε πρεσσοί;
—Αφού έτθε χωρούντε τθα βάρκα, απογήτθε ο αμαξά, ετίου τσι ντ’ένι μέουντα;.Ήγκιαει έχουντε ορατέ ότσι έμα καλύτερα,α σhούκχα μι έκι σιαχτά τσαί ού ‘γκιαει δενάχουντε πρεσσέ φόβο. Α γουναίκα του γαμπρού μι με ξερίε ννία ματία τσαί σα να μ’ελυπήτθε. Ανέ μόλει τσαί έντανη α έρμο, πέτσε του ατςhούπου σι…
Αγάκη, υγεία τσαί να ννιλήνουμε τα γρούσσα νάμου θιλενάδε τσαί θίλοι. ……….ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……

—Να πάρε και τα εννιά, του είπα, αλλά να έρθω και εγώ μαζί.
—Την πρώτη φορά είπες δέκα, μου είπε, αλλά εγώ στην στιγμή το μετάνιωσα και είπα στον εαυτό μου: «Ας κρατήσω το ένα, ποιός ξέρει τι θα γίνει.» Ο άμαξάς είχε ακούσει το δέκα, εγώ προσπαθούσα να κρύψω το ένα σβάτζικο στην παλάμη μου και ‘κείνος το είδε. —Είπες δέκα, μου είπε ο άμαξας, δώσε μου τα και θα σε πάρω. —Ενιά είπα εγώ. —Δος μου και το άλλο, επέμενε εκείνος. Τα έδωσα όλα. Ο γαμπρός μου τον ρώτησε: —Τώρα δεν είπες ότι δε χωράμε; θα είμαστε πολλοί; —Αφού χωράτε στη βάρκα, απάντησε ο άμαξας εσένα τι σε νιάζει; Είχαν δει πως ήμουν καλύτερα, το πρόσωπο μου είχε φτιάξει και δεν έδειχναν πολύ φόβο. Η γυναίκα του γαμπρού μου μου έριξε μια ματιά και σαν να με λυπήθηκε. —Ας έρθει κι αυτή η έρημη, είπε του ανδρός της…
Αγάπη, υγεία και να μιλάμε τη γλώσσα μας φιλενάδες και φίλοι.
………ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΛΩΝΙΚΑ…………