…………ΜΑΡΝΕΡΕΙΟΝ ΙΔΡΥΜΑ (ΜΑΡΝΙ)
Μελέτης κι έρευνας Τσακώνικης κληρονομιάς
Σάμπα τσαί Τσιουρακά14-15 του Νοέμπρη 2026: Α Τσακωνοπαρέα,
Το μαντρί του Θανάση Λαλουδάτση,(Μπολόννη): του Πάνου Μαρνέρη.
Έννι ερικχούμενε τθο Άκχο. Το Άκχο ένι ένα μιτσή οικισμό Ανατολικά από τα Παλιόχωρα γυούρε τθα 3 χιλιόμετρα πφι ένι ανήκου τθο Τερέ.
Ένι έχου ο οικισμό έντενη το ίιδε υψόμετρε με τα Παλιόχωρα τσαί ένι έχου γυούρε του δέκα με δώδεκα καλύβου.
Το μαντρί τσαί ο κάλυε έντενη έκι ανήκου τθο Παναγιώτη Λαλουδάτση ( Σαρκίβορα) Ννιέ κληρονοννίε ο Θανάση ( Μπολόννη) το καμπτζί σι.
Ο Θανάση έκι έχου,το Ννιχάλη το Σαρκίβορα αϊθή τσαί αιθέ, τα Σπυρούλα τσαί τα Σταματού.
Ο Θανάση έκι έχου προύατα σε αντίθεση με τον αϊθή σι πφι έκι γιδάρη.
Έκι από τα γέννηση σι νατέ με κουσούρι τσαί έκι ανάπηρε όα σι τα ζωή . Στεφανούτθε τα πρώτε μι τσάδεφο, τα πεντάμορφο Γιωργούλα του Μαρνερόγιαννη. Εμποίκαει ννία πρεσσιού όμορφο οικογέννεια:
τςhεί υζοί τσαί τςhεί σιατέρε.Ταν Ελένη,τα Βγενού,τα Διαμάντω, Το Σταύρο, το Παναγιώτη,τσαί το Γιάννη.
Το χειμερινέ σι μαντρί έκι τθο Τσέρφο. Ο τσάδεφο ο Θανάση έκι έχου ννία ωραία μουρία κίσου από τα τσέα σι τθο Τερέ. Όρπα έμαει έγκουντα γκαννιά δεκαρία,τσαί πλέτερα καμπτζία,έμαει τςhούντε τα μούρα τσαί ποτέ ου ‘γκιαει έχουντε νάμου απαγορευτέ. Οι μόνοι αντροίποι πφι ο μποίκαει ποτέ παράπονε σε σύγκριση με πρεσσοί άλλοι.
Όσιου γλυτσοί ήγκιαει οι μούρε, άλλιου τόσιου γλυτσοί είννι τσαί οι αναμνήσε μι για το τσάδεφο το Θανάση τσαί τα τσάδεφο Γιωργούλα).
Αιωννία σου α μνήμη.
Υγεία θιλενάδε τσαί θίλοι τσαί μη λησμονήνουμε τα γρούσσα νάμου.
……….. ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……..
Βρίσκομαι εδώ στο Λάκκο. Ο Λάκκος είναι ένας μικρός οικισμός ανατολικά από την Παλιόχωρα, γύρω στα 3 χιλιόμετρα μακριά, που ανήκει στον Τυρό. Έχει ο οικισμός αυτός το ίδιο υψόμετρο με την Παλιόχωρα και έχει γύρω στα 10 με 12 καλύβια. Το μαντρί και το καλύβι αυτό ανήκαν στον Παναγιώτη Λαλουδάκη, (Σαρκίβορα). Το κληρονόμησε ο Θανάσης (Μπολόνης), το παιδί του. Ο Θανάσης είχε τον Μιχάλη (Σαρκίβορα) αδελφό και αδερφές την Σπυρούλα και την Σταματίνα. Ο Θανάσης είχε πρόβατα σε αντίθεση με τον αδερφό του που ήταν γιδάρης. Ήταν γεννημένος με κουσούρι και ήταν ανάπηρος όλη του τη ζωή. Παντρεύτηκε την πρώτη μου εξαδέλφη την πεντάμορφη Γιωργούλα, του Μαρνερόγιαννη. Έκαναν μία πολύ όμορφη οικογένεια, τρεις γιους και τρία κορίτσια: Την Ελένη, την Ευγενία, Διαμάντω, τον Σταύρο, τον Παναγιώτη και το Γιάννη. Το χειμερινό του μαντρί ήταν στο Τσέρφο Ο ξάδερφος Θανάσης, είχε μία ωραία μουριά πίσω από το σπίτι του στον Τυρό. Εκεί πηγαίναμε καμιά δεκαριά παιδιά και περισσότερα, τρώγαμε τα μούρα και ποτέ δε μας το είχαν απαγορεύσει. Οι μόνοι άνθρωποι που δεν έκαναν ποτέ παράπονο σε σύγκριση με πολλούς άλλους. Όσο γλυκά ήτανε τα μούρα, άλλο τόσο γλυκές είναι και οι αναμνήσεις μου για τον ξάδερφο Θανάση και την εξαδέλφη Γιωργούλα. Αιωνία τους η μνήμη.
Υγεία φιλενάδες και φίλοι και να μη λησμονούμε τη γλώσσα μας.
………..ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ…….