………ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……..Δέσποινα
Πέφτα τσαί Παράστσι 24–25 του Οχτώμπρη 2024: Α Τσακωνοπαρέα .
Παπαδιαμάντη #40: Α νοσταλγό#11
Διαστσευή τσαι γραφτέ τθα Τσακώνικα απο τον Πάνο Μαρνέρη.

Έκι ννία ννιούτθα σhοννιστά του Αμάη με συντροϊθία το δροσερέ αγέρι ταρ αύρα. Δύου κουβάνοι στερίε ήγκιαει δενάχουντε, α ννία τθαν ανατολά τσαί α άβα προς τα Δύση. Το φώς από το φεγγάρι λιγοστέ, δίχως να μπορήνει κάκοιε να να οράει καθαρά του στερίε.
Ήγκιαει τα δύου γειτονικά νησία.
Μυστήριε έκι ανεμίζουντα τθα φεγγαρόφωτε έτανη νιούτθα. Το βαρκούλι έκι κοντά σ’ένα από τα νησσία, πφι έσα ορού σκοκεινά τσαί φουκιστά τοπία,τα δε τσύματα να ποίνουει παράξενοι θράβαλοι ντίντα τσαί περούντα τάσου από τα σπήα μαζί με τα αγριοπερίστερα πφι ήγκιαει φτερατσίχουντα μακρύα με το χκιούπημα από τα κουκία. Ήγκιαει ένταοι όα ταράσουντα ταν ήσυχο νιούτθα. . . Πέρε μακρύα ήγκιαει δενάχουντα φκύα, οπά πφι ταν αμέρα ήγκιαει δενάχουντα κατάλεκα τσεάρια. Ο Μαθιό ατθαήε τα κουκία τσαί αραμάτσε έτρου σύξυλε, ίιδε με πουλί πφι ένι αλέστα να ρουκίσει για να κιάσει το τσυνήγι σι.

Ανέ έχουμε υγεία, χαρά τσαι αγάκη θιλενάδε τσαι θίλοι.
…….ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……..
Ήταν μία νύχτα ζέστη του Μαΐου, με συντροφιά το δροσερό αεράκι της αύρας. Δύο μαύρες στεριές, έτσι φαινόσαν, η μία στην Ανατολή και η άλλη προς την Δύση. Το φως του φεγγαριού λιγοστό, δίχως να μπορεί κάποιος να δει καθαρά τις στεριές. Ήταν τα δύο γειτονικά νησιά. Μυστήριο ανέμιζε στην φεγγαρόφωτη εκείνη νύχτα. Η βαρκούλα ήταν κοντά σε ένα από τα νησάκια, που έβλεπες σκοτεινά και φωτισμένα τοπία, τα δε κύματα να κάνουν παράξενους θορύβους χτυπώντας και περνώντας μέσα από τις σπηλιές, μαζί με τα αγριοπερίστερα που πετούσαν μακριά ακούγοντας το χτύπημα των κουπιών. Όλα αυτά ταράζουν την ησυχία της νύχτας. Πέρα μακριά φαινόντουσαν φώτα, εκεί που την ημέρα φαινόσαν κάτασπρα μικρά σπιτάκια. Ο Μαθιός σήκωσε τα κουπιά, και έμεινε έτσι μετέωρος, ίδιος με πουλί που είναι έτοιμο να ορμήσει για να πιάσει το Θήραμα του ……Να έχουμε υγεία, χαρά και αγάπη φιλενάδες και φίλοι…..
………ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………