………ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ…….Ηλιάνα .
Πέφτα τσαί Παράστσι 6–7 του Αγούστου 2026: Α Τσακωνοπαρέα
Παπαδιαμάντη #247: Ο βασιλικό τςhούα#6
Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη.

Αμέσως μπαήκα από τα πορεία τσαί δρανήα να γκριουφτού κίσου από κάτσι τουφουτοί θάμνοι. Οι αντροίποι έτεοι άμα τσαί μι ήγκιαει ορούντε μονάχο μι, μακρύα από του γονείε μι, να έγκου τθο άγνωστε, άμα ου ‘γκιαει αναγκάζουντε μι να γυουρίσου κίσου μαζί σου, άκια να μι ήγκιαει μαρτυρούντε τθου γονείε μι πφι θα ήγκιαει ερέχουντε τθο Ατςhέ μαντρί. Έμα έντεκα χρονού τότθε.
Με προσπεραήαει τσαί αμέσως συνεχεία τα πορεία μι. Σε ένα σταυροδρόμι παρατάνου εχάμα. Άγκα τα πορεία προς τα σhoβά μι τσαί ακχοφουσού εσούκα τθα κορφά.Κιστήξα ότσι εχάμα, αλλά το μαγικό δεντρικό με μπαλήτσε από τα πλάννη μι. Μ’ έκι χαιρεκίχουντα από αλάργα τσαί μ’έκι ποίντα νόημα να ζάου κοντά σι. Ννι οράκα τθαν ίσιε μι χέρα τσαί λίγο χαμαιούτερα. Μπαήκα από τα πορεία τσαί τσινήκα να δραννήντου κατά ‘πά. Έμα δρανήντου τάσου του χούρε, ασπηδού χαντάτζα τσαί τοίχοι, καϊδία τσαί βάτοι, καταστσίζου τα κρίατα μι τσαί με πούε ματουτοί εσούκα τθα ννύιθη του λόγγου!!!.
Θιλενάδε τσι θίλοι ένι χρίε νάμου να ννιλήνουμε τα γρούσσα να.μου.
……….,.ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………
Αμέσως βγήκα από τον δρόμο και έτρεξα να κρυφτώ πίσω από κάτι τουφωτούς θάμνους. Οι άνθρωποι εκείνοι άμα και με έβλεπαν μονάχο μου, μακριά από τους γονείς μου, να πηγαίνω στο άγνωστο, εάν δεν με ανάγκαζαν να γυρίσω πίσω μαζί τους, θα με μαρτυρούσαν στους γονείς μου τους οποίους θα συναντούσαν στο Μεγάλο Μαντρί. Ήμουν έντεκα ετών τότε. Με προσπέρασαν και αμέσως συνέχισα το δρόμο μου. Σ’ ένα σταυροδρόμι πάρα πάνω χάθηκα, πήρα τον δρόμο προς τα αριστερά. Ασκοφυσώντας έφτασα στην κορυφή. Νόμιζα πώς είχα χαθεί, αλλά το μαγικό δέντρο με έβγαλε από την πλάνη μου. Με χαιρετούσε από μακριά και μου έκανε νόημα να πάω κοντά του. Το είδα στο δεξί μου χέρι και λίγο χαμηλότερα. Βγήκα από τον δρόμο και ξεκίνησα να τρέχω προς τα εκεί. Έτρεχα μέσα στα χωράφια πηδούσα χαντάκια και τοίχους, κλαριά και βάτα, καταξεσκίζοντας τα κρέατα μου και με ματωμένα πόδια έφτασα στην νύφη του λόγγου!!!.. Φιλενάδες και φίλοι είναι χρέος μας να μιλάμε τη γλώσσα μας…
………ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……