ΕΜΕ ΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ

Τσακώνικα με τον Πάνο


……………ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……..Μπαρμπαρίνα.
Πέφτα τσαί Παράστσι 28-29 του Αμάη 2026:Α Τσακωνοπαρέα
Παπαδιαμάντη #215: Το θάμα τα Τσαισιαριαννή #8
Διαστευή τσαί γραφτέ τθα τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη…..

Όλοι οι γουναίτσε ήγκιαει φύντε, α ννία κίσου από ταν άβα τσαί αηδάε ο τόπο. Πάρα πρεσσοί γουναίτσε, αλλά τσαί κχάμποσοι ατςhοίποι τσαί καμπτζία, μονοκοπανία εφύγκαει από οπά πφι έμα κασιμένα τσαί μποίκαει τθον ανήφορε. Εζού από τα μερία μι ο ‘μα έχα ννιατέ ποτές εύρεση τσαί στσεδόν ποτέ Περιστέρα. Έτανη ταν ούρα θυνήμα τα κουμπάρα μι. Ετήνα πρώτε μ’έκι έχα πετέ να τάτσου τθα Τσαισιαριαννή τσαί ότσι α Χάρι σι ένι πιο θαματουργά τθαν «Εύρεση» πφι ένι το σπήλη τσαί ότσι οπά ένι κχαμπαίνα ννία περιστέρα τσαί ένι κχριούνα τα φτερά σι. Τότθε ννία γουναίκαα πφι έκι έχα νάμου ορατέ τθα πορεία, έκι έχα καταβητέ ότσι ο άτσhωπό μι έκι άρρωστε, με ννιουρίε. Σαν ετθάτσε γυουρίε τσαί με πέτσε: Γιατσι ο ‘σι παρία τσαί του όγου ντι τθαν «Εύρεση»;… Άρε τον άτςhωπό ντι τσαί έατθε….
Τότθε ετθάκα τσαί εζού, δραννήα προς τα βρύση, ματαγκίκα λίγο ύο, απέ μπάκα τάσου τθον Άγιε τσαί ερέκα το Λευτέρη να κιούφει δίπα από το προστσυνητάρι…..
Μη τσαί χάμε τα σφραγίδα νάμου, πφι ένι α γρούσσα νάμου.
…………..ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……….
Όλες οι γυναίκες έφευγαν η μία πίσω από την άλλη και άδειασε ο τόπος. Πάρα πολλές γυναίκες, αλλά και κάμποση άντρες και παιδιά μονοκοπανιά έφυγαν από εκεί που καθόμουν, και έκαναν τον ανήφορο. Εγώ από τη μεριά μου δεν είχα ακούσει ποτέ «ΕΥΡΕΣΗ» και σχεδόν ποτέ «ΠΕΡΙΣΤΕΡΑ». Εκείνη την ώρα θυμήθηκα την κουμπάρα μου. Εκείνη πρώτη μου είχε πει να τάξω στην Καισαριανή και ότι η Χάρι της είναι πιο θαυματουργή στην ΕΥΡΕΣΗ» που είναι η σπηλιά και ότι κατέβαινε μία «ΠΕΡΙΣΤΕΡΑ» και τίναζε τα φτερά της. Τότε μία γυναίκα που μας είχε δει στο δρόμο, και είχε καταλάβει ότι ο άντρας μου ήταν άρρωστος με γνώρισε. Σαν σηκώθηκε γύρισε και μου είπε:—Γιατί δεν έρχεσαι και του λόγου σου στην «ΕΥΡΕΣΗ». Πάρε τον άντρα σου και ελάτε. Τότε σηκώθηκα και εγώ, έτρεξα προς την βρύση, ξαναήπια λίγο νερό, μετά μπήκα μέσα στην εκκλησία και βρήκα τον Λευτέρη να κοιμάται δίπλα από το προσκυνητάρι……
…Μην χάσουμε την σφραγίδα μας, που είναι η γλώσσα μας…
………ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……….