………..ΜΑΡΝΕΡΕΙΟΝ ΙΔΡΥΜΑ ………..
Πέφτα τσαί Παράστσι12-13 του Νοέμβρη 2026: Α Τσακωνοπαρέα.
Παπαδιαμάντη #270: Όννειρε τθο τσύμα #20.
Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη.
Ο ‘ννι μπορού να αλήου αν εμποίκα πονηροί στσέψε νη παιδιτσοί τσαί άνατοι λογισμοί, αλλά εστσέμα το διαστρεβλουτέ «Νάκια έκι τσινδυνέγκα έτρου αναπάντεχα! Να έκι βάνα ννία φωνά! Να έκι ορούα γκάνα ροφό, να ννι έκι περαήχα για στσυλόψαρε τσαί τρομαχτά να έκι φωννηάντα βοήθα!….
Ένι αλήιθα ότσι όμα χοντέκχου να ξοικάζου το όννειρε τθο τσύμα!!! Τα τελευταία στιμή μ’εκάνε τον εμαλέ α πρώτε μι ιδέα . Το να τσιτάτσου με τα ιίδιτα τθα θάασσα τσαί να κουλιουμπίσου,όλλιου έκειννι το μάκρι ως ταν άμμο, αλάργα από τον κειρασμό. Τσαί πάλι όμως ο ‘μα χοντέκχου να ξοικάζου το όννειρε. Με το έτρου α φωνά τα δεητά αιγίδα μι μ’ ένέτζε κίσου τθα συγκά μι. Α μιτσά, Μοσχούλα τσινήτσε το βιάτσιμο!… Έγκειννι έκι αναπάντεχο, ο ‘μα έχου ννι προνοητέ.
Έμα εζού μπορού να κχοντού το τθούμα μι βουτέ,αλλά ταρ αιγίδα;
Ο ‘μα ννιουρίζου άμα τσαί έκι υπάρχουντα φίμουτρε τα στιμής….
Εμε ννιούντε Τσακώνικα τσι ένι α γρούσσα νάμου τσαί ένι χρίε νάμου.
……………ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ…………
Δεν μπορώ να πω, αν έκανα πονηρές σκέψεις παιδικούς και ανώριμους λογισμούς αλλά σκέφτηκα το διαστρεβλωμένο: « Αν κινδύνευε έτσι αναπάντεχα! να έβαζε μία φωνή! να έβλεπε κανέναν ροφό να τον περνούσε για σκυλόψαρο και τρομαγμένη να φώναζε βοήθεια!…. Είναι αλήθεια ότι δεν χόρταινα να κοιτάζω το όνειρο στο κύμα!!! Την τελευταία στιγμή, μου ήρθε στο μυαλό η πρώτη μου ιδέα, το να πέσω με τα ρούχα μου στη θάλασσα και να κολυμπήσω όλη εκείνη την απόσταση ως την άμμο, μακριά από τον πειρασμό. Και πάλι όμως δεν χόρταινα να κοιτάζω το όνειρο. Με το έτσι η φωνή της δεμένης μου κατσίκας με έφερε πίσω στα συγκαλά μου. Η μικρή μου Μοσχούλα ξεκίνησε να βελάζει!!! Αυτό ήταν απρόσμενο, δεν το είχα προνοήσει. Μπορούσα εγώ να κρατήσω το στόμα μου νουλωμένο, αλλά της κατσίκας;
Δεν γνώριζα άμα και υπάρχει φίμωτρο της στιγμής.
Μιλάμε Τσακώνικα γιατί είναι η γλώσσα μας και είναι χρέος μας .
…………ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ ……….