…………. ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………Δέσποινα
Πέφτα τσαί Παράστσι 11-12 του Δετσέμπρη 2024: Α Τσακωνοπαρέα .
Παπαδιαμάντη #56 : Α νοσταλγό #27.
Διαστσευή τσαι γραφτέ τθα Τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη .

Έτεοι πφι είννι τραβήντουντε κουκί ήγκιαει θέντε να ψαφήωει γιούρε τθο ννησάτσι αλλά ο τσείε Μοναχάκη πφι ένι ννιουρίζου ότσι ο ‘μα έχα γκαννία ιδουλεία οπά, σε πέτσε να τραβήτσωει προς το Τραχήλι, μπάτσε μι σούσωει, μπρού πατίου πούα τθον Αγνώντα, τθο λιμανάτσι του τόπου μι. Γιάκειννι ο ‘κι Θέου να χασοϊμερίσωει με το να ψαφήνωει τθο μιτσή τσεροννήσι.
—Έδαρη τσι έμε ποίντε; ρωτήτσε ο Μαθιό
—Θα αντεχούμαει λίγο τσαι αφού σκαπεκίσωει εννεί θα περάμε πέρε,
δεί μι το ένα κουκί πέτσε ννι α Λιαλιώ. Ο νέο με τα ννία ννι εδούτσε το κουκί . Σε λίγα ούρα α ατςhά βάρκα ούτε πφι έκι δενάχα. . — Έδαρη ανέ κιάσουμε τα κουκία φωνηάε χαρετά α Λιαλιώ.
Ό τσύρ Μοναχάκη έκι όντως τάσου τθαν ατςhά βάρκα. Έμισε ούρα από τσι το Λιαλιώ έκι φυτθέ, εμαθήτσε από ένα δεκάχρονε, όπφουρ έκι κασίμενε τθο καφενείε, ότσι α γουνάκια σι εφύτζε…..

Υγεία τσαί αγάκη για όλε τον κόσμο θιλενάδε τσαι θίλοι…
………..ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………..

Εκείνοι που τραβάνε κουπί ήθελαν να ψάξουν γύρω από το νησάκι, αλλά ο θείος Μοναχάκης που γνωρίζει ότι δεν είχα καμιά δουλειά εκεί, τους είπε να τραβήξουν προς το Τραχήλι, μήπως με προφτάσουν πριν πατήσω πόδι στον Αγνούντα, στο λιμανάκι του τόπου μου .Γι’ αυτό δεν ήθελε να χάσουν χρόνο, με το να ψάχνουν στο μικρό ξερονήσι.
—Τώρα τι κάνουμε; ρώτησε ο Μαθιός. —Θα περιμένουμε και αφού δεν ειλναι ορατοί, εμείς θα περάσουμε πέρα. Δώσε μου το ένα κουπί, του είπε η Λιαλιώ. Ο νέος μονομιάς της έδωσε το κουπί.
Σε λίγη ώρα η μεγάλη βάρκα ούτε που φαινόταν. —Τώρα ας πιάσουμε τα κουπιά φώναξε χαρούμενη η Λιαλιώ. Ο κυρ Μοναχάκης όντως ήταν μέσα στη βάρκα. Μιση ώρα, αφότου η Λιαλιώ είχε φύγει, έμαθε από ένα δεκάχρονο όπως καθόταν στο καφενείο, πώς η γυναίκα του έφυγε……
….Υγεία τσαι αγάπη για όλο τον κόσμο φιλενάδες και φίλοι……
………ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ ……….