……………..ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………..Ηλιάνα
Παράστσι τσαί Σάμπα 5-6 του Σερικχή 2026: Α Τσακωνοπαρέα.
Παπαδιαμάντη #219 : Το θάμα τα Τσαισιαριαννή #12
Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη.

Όλε ο κόσμο τσιτάε με τα σhούκχα τθαν αγιαστούρα του παπά τσαί τάσου τθα λεκαννίδα. Ήγκιαει αρίκχουντε το αγίασμα με του φλάστσε σου τσαί τα τασιούλα σου, ννι ήγκιαει κίντε τσαί ήγκιαει ξεφωννίζουντε: «Δόξα ντι, δόξα τσύριε».
Με πρεσσέ κόπο άγκα τσαί εζού σειρά. Ετήβα με όα μι τα δέναννη το Λευτέρη από τα χέρα τσαί τουρ ίςhε τσαί με τα χίλια βάσανα ζυγούκαμε το παπά. Φουκίε νάμου με ταν αγιαστούρα σι τσαί απέ τσύβα τσαί εγκίκα αγίασμα από τα λεκαννίδα. Γιομήκα του χούφτε μι δύου βολέ τσαί ‘δούκα του Λευτέρη να κεί τσαί ετήνε. Έκι δροσερέ τσαι γλυκό ύο αγίασμα. Έκι δροσερέ τσαί έκι μοσχοννυρίζουντα σαν τσίπτα άλλιου. Απέ φύγκαμε με έγκειννι το ατσhέ μελίσσι από αντροίποι τσαί γυουρίε με τθον Άγιε. Τα σύνταχα αφού λειτουργίμαει, ο λησμονέκαμε να περάμε από το μαντρί του Τσέλιγκα πφι ήγκιαει έχουντε ανταμουτέ επφέρη τ’αργά…
Να έχουμε υγεία τσαί να ννιλήνουμε τα γρούσσα νάμου.
………….ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……..

Όλος ο κόσμος έπεσε με τα μούτρα στην αγιαστούρα του παπά και μέσα στη λεκάνη. Έπαιρναν το αγίασμα με τις φλάσκες τους και τα κύπελλα τους, έπιναν και ξεφώνιζαν «δόξα σου,δόξα σου κύριε»
Με πολύ κόπο πήρα και εγώ σειρά. Έσπρωξα με όλη μου την δύναμη το Λευτέρη από το χέρι και τις πλάτες και με τα χίλια βάσανα φτάσαμε τον παπά. Μας φώτισε με την αγιαστούρα και μετά έσκυψα και ήπια αγίασμα από την λεκάνη. Γέμισα με τις χούφτες μου δύο φορές και έδωσα στο Λευτέρη να πιει κι εκείνος ήταν δροσερό και γλυκό νερό, αγίασμα. Ήταν δροσερό και μοσχομύριζε σαν τίποτα άλλο. Μετά φύγαμε με αυτό το μεγάλο μελίσσι από ανθρώπους και γυρίσαμε στην εκκλησία. Το πρωί αφού λειτουργηθήκαμε δε λησμονήσαμε να περάσουμε από το μαντρί του τσοπάνου που είχαμε συναντήσει εχθές το βράδυ.
Να έχουμε υγεία και να μιλούμε τη γλώσσα μας…
……..ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……….