…….ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……Αναστασία.
Παράστσι τσαί Σάμπα 4–5 Του Αουνάρη 2025: Α Τσακωνοπαρέα.
Παπαδιαμάντη #110: Τύχη από ταν Αμεριτσή #11
Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη.
Έτεοι του γεράδε έκι θέα να οννοιάσει α χήρα Π.Χ. Όπφουρ έκι ο τάφο νεοχκιστέ, με ογροί ακόννη αρμοί, ννία καουτσερινά αργακινά α γρία Επαρχίνα με συντροϊθία τα μιτσά Αφέντρα πφι έκι δωδεκάχρονε τσαί δεύτερε σι ανηψιά τσαί ννι έκι αγαπούα, όπφουρ ήγκιαει γιουρίζουντε από ταν άμπελε, λίγο μετά το κάτσαμα του ήλιου τσαί με τα κοϊθινάτζα κρεμαστά από τουρ αγκώνε σου,περάκαε απότσου από το νεκροταφείε.
Μπάκαει τάσου τθο νεκροταφείε για να οράει α γρία το μνήμα σι.
—Ορή Αφέντρα, όρα κιά θα μι βάλουει άμα σκωρεθού!!!
Το σιατέρι ξοικάε με τα άδολα ψίλια σι δίχως να φοζατθεί.
—Τσι ομορφούλι μνήμα πφι θά ‘χερε τσεία, μιτσιούλικο μιτσιούλικο όπφουρ ένι!!! —Μ’άγκαει μέτςhα, απογήτθε α γρία, μα ο ‘ννι ννιουρίζα άμα τσαί θα χωρήνου…Έμα θέα να κχαμπάου κάτου, να τσαπρουθού τσαί να τεντωθού για τα κά.
….Ανέ έχουμε υγεία τσαί ανέ ννιλήνουμε τα γρούσσα νάμου…
…………ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ…………
Εκείνους τους γέρους ήθελε να μοιάζει η χήρα Π.Χ όπως ήταν ο τάφος νεοχτισμένος, με νωπούς ακόμα τους αρμούς, ένα καλοκαιρινό απόγευμα η γριά Επαρχίνα, με συντροφιά την μικρή Αφέντρα που ήταν δωδεκάχρονη και δεύτερη της ανιψιά και την αγαπούσε όπως γύριζαν από το αμπέλι, λίγο μετά τη δύση του ηλίου και μετά κοφινάκια κρεμασμένα από τους αγκώνες τους πέρασαν έξω από το νεκροταφείο.
Μπήκαν μέσα στο νεκροταφείο για να δει η γριά τον τάφο της.
Να Αφέντρα κοίτα που θα με βάλουν άμα πεθάνω!!!
Το κοριτσάκι κοίταξε με τα άδολα μάτια του δίχως να φοβηθεί.
Τι ομορφούλη μνήμα που θα έχεις θεία, μικρούλικο, μικρούλικο όπως είναι!!! —Μου πήραν μέτρα, αποκρίθηκε η γριά, μα δεν γνωρίζω αν θα χωράω. Θα ήθελα να κατέβω κάτω να ξαπλώσω και να τεντωθώ για τα καλά…
Ας έχουμε την υγεία μας και ας μιλάμε την γλώσσα μας.
……….ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ ……..