ΕΜΕ ΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ

Τσακώνικα με τον Πάνο

Νιχάλη ντ’έμε φχαριστούντε πάρα πρεσσιού τσαί έμε πρεσσιού περήφανοι για σ’ετίου όλοι νάμου, μα πλέκιεριου οι γονείε ντι. Συνέχισε έτρου τσαί να ννιουρίζερε ότσι ποτές ο θα ννι μεταννοιάρε.
………ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……Μιχαήλ Μανούσος
2025: Α Τσακωνοπαρέα
Παπαδιαμάντη #73: Στρίγγλα μάτη # 4
Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα Τσακωνικα από τον Πάνο Μαρνέρη .

Α δε κοπέα του δήμαρχου έκι ποία όλοι του ιδουλείε σι, να ξεθρεμούτσει να κχρίζει τσαί να κχαμπαινομπαήννει τσαπόλυτε του σκάλε χουρίς να δίνει γκαννιά σημασία τθο τραγούϊδι του Ζάχου.
Κάκια κάκια έκι γεούα άμα οι γειτόνισε ήγκιαει κειράζουντε το Ζάχο. Ετήνα ποτές όκι έχα ννι ποτέ κουβέντα….
Αχ Ζάχο, Ζάχο ννι έκι αούα α Ακρίβω α Ανυφαντίνα.
«Ούγοιε ένι Θέου να αγαπεί ένι πρέπουντα τσαί χασοϊμερήσει! αλλά ετίου κιά να ντ’αφεί να χασοϊμερίσερε α προκομμένα α Μάτη ντι.»
—Βρε εκιού; σ’ετίου έννι ννιούα…. Γκρεννίσου τσαί έα ογή, μη τσαί μόλου τσαί ντι ποίου τα σhούκχα ντι κουβάνα σαν το μπουζούκι!!! έκι κουΐζα α μάτη σι.Ο έρμο ο Ζάχο ο ‘κι απογηκχούμενε, αλλά έκι γεού με ένα χωλιακουτέ τσαί σκοκεινέ γέλι. Ο ‘κι ιδρούκχα α αβουτάνα του Ζάχου άμα α φωνά τα Μάτη έκι ννιουμένα από μακρύα, αλλά άμα έκι δίπα σι έκι άλλιου πράμα, ννι έκι κουμαντάρα όπφουρ έκι θέα.

Ανέ έχουμε υγεία τσαί τα γρούσσα νάμου σαν τουρ εψιού νάμου..
……… ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ ……
Η δε υπηρέτρια του δημάρχου έκανε όλες της τις δουλειές, να πλένει τα πιάτα, να κάνει μπουγάδες, να ανεβοκατεβαίνει ξυπόλυτη τις σκάλες χωρίς να δίνει καμία σημασία στο τραγούδι του Ζάχου.
Κάπου, κάπου γελούσε, όταν οι γειτόνισσες πείραζαν τον Ζάχο. Εκείνη ποτέ δεν του είχε πει που κουβέντα..
—Αχ Ζάχο, Ζάχο, του έλεγε η Ακρίβω ή Ανυφαντίνα, όποιος θέλει να αγαπήσει πρέπει να χασομερίσει! αλλά εσένα που να σ’ αφήσει να χάσομερίσεις η προκομμένη σου η μάνα… —Βρε ‘σύ! σε σένα το λέω, γκρεμοτσακίσου και έλα εδώ, μην έρθω και σου κάνω τα μούτρα μαύρα σαν το μπουζούκι σου επεκουζε η μάννα του… Ο έρημος ο Ζάχος δεν αποκρινόταν, αλλά γελούσε με ένα θλιμμένο και σκοτεινό γέλιο. Δεν ίδρωνε το αυτί του Ζάχου όταν η φωνή της μάνας του ακουγόταν από μακριά, αλλά όταν ήταν πλαΐ του άλλο πράγμα, τον έκανε όπως ήθελε.
Να έχουμε την υγεία μας και την γλώσσα μας σαν τα μάτια μας .
………ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ ……..