ΕΜΕ ΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ

Τσακώνικα με τον Πάνο

………..ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ….. Δέσποινα
Δέφτερα τσαί Τςhίτα5–6 του Γενάρη 2026:ΑΤσακωνοπαρέα.
Παπαδιαμάντη #168: Ο φτωχό νομήα #29
Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα Τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη.
Περάτσε πρεσσά ούρα, το σινιάλο ο ‘κι ννιούμενε τσαί ετήνοι τσινήκαει να τςhίντωει.Το δε παπόρι φαγκήστε τθο ακρωκήρι ταρ Αγία Ελένη τσαί αράε αννοιτθά από τον Άγιε Σώστη. Από το φρούριε όμως τσίπτα. Μετά από τέσσερι ούρε,οι δώδεκα πφι ήγκιαει ζατοί τθο κάστρι γυουρίαει ασκοφουσούντε, καταϊδρουτοί τσαί άπραχτοι.
Ο δεητέ με χέρε τσαί με πούε νομήα ο ‘κι καταβαίνου τα γρούσσα σου, αλλά ο θυμό σου έκι ατσhέ. Τα σhούκχα σου τσαί ο ντρόπο πφι ήγκιαει ταρασσουμένει, σι ήγκιαει μαρτυρούντα όα. Ερέκαει του πόρου κλειστοί τσαί το γιοφυράτσι ατθαηστέ. Ο Άγιε Σώστα έκι έχου μποιτέ το θάμα σι .Με το έτρου ένα, ο πιό θερίε ανάμεσα σου, πφι έκι δενάχου σαν αρχηγό,επέτσε: —Μα τον Αλλάχ άμα τσιτάτσει ο προδότα τθου χέρε μι, θα ννι θύου σαν έντεοι του τςhάουνε.—Ποίε προδότα; Ρωτήτσε ένα. Έτανη ταν ούρα, ο σύντροφο του γέρου Σολμάν, ούγοιε έκι έχου ρωτητέ για τα πορεία το φτωχό νομήα μπρούτερα, γυουρίε τα ματία σι προς τον δεητέ νομήα: —Τσι ένι έγκειννι;Ρωτήστε…
Αγάκη τσαί υγεία σ’εννεί τσαί σε όλε το κόσμο θιλενάδε τσαί θίλοι.
…ΕΜΕ ΚΙΜΟΥΝΤΕ ΤΣΑΙ ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΑ ΓΡΟΥΣΣΑ ΝΑΜΟΥ…
Πέρασε πολύ ώρα, το σινιάλο δεν ακουγόταν και εκείνοι άρχισαν να ανησυχούν. Το δε βαπόρι φάνηκε στο ακρωτήριο της Αγίας Ελένης και άραξε ανοιχτά από τον άγιο Σώστη. Από το φρούριο όμως τίποτα. Μετά από 4 ώρες, οι 12 που είχαν πάει στο κάστρο, επέστρεψαν, λαχανιασμένοι καταϊδρωμένοι και άπρακτοι. Ο δεμένος με χέρια και με πόδια τσοπάνος, δεν καταλάβαινε την γλώσσα τους, αλλά ο θυμός τους ήταν μεγάλος. Τα μούτρα τους και κινήσεις τους τα μαρτυρούσαν όλα. Βρήκανε τις πόρτες κλειστές και το γεφυράκι σηκωμένο. Ο Άγιος Σώστης είχε κάνει το θαύμα του. Με το έτσι, ένας ο πιο μεγαλόσωμος ανάμεσα τους, που έδειχνε σαν αρχηγός είπε: —Μα τον Αλλάχ, άμα πέσει ο προδότης στα χέρια μου, θα τον σφάξω σαν εκείνα τα τραγιά… —Ποιός προδότης; ρώτησε ένας εκείνη την στιγμή. Ο σύντροφος του γέρου Σαλμάν, ο οποίος είχε ρωτήσει για τον δρόμο τον φτωχό τσοπάνο προηγουμένως, γύρισε την ματιά του προς τον δεμένο τσοπάνο. — Τι είναι αυτό; ρώτησε…
Αγάπη και υγεία σ’εμάς και σε όλο το κόσμο φιλενάδες και φίλοι.
……ΤΙΜΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΙΛΑΜΕ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ……