…….ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ…….Βασίλης
Δέφτερα τσαί Τςhίτα 9-10του Φλεβάρη 2026: Α Τσακωνοπαρέα,
Παπαδιαμάντη #181:Ννία ψιούχα #4 Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη.

Κιούψε λεκό, αγνέ τσαί αμπάλητε σιατέρι. Ποίερ ένι μπορού να ντι ατθαήσει από έντενη ντι τον ύπρε; Γυούρισε, ψιούχα μι, τθον ξακισταμό ντι. Α μάτη ο κι τθα συνοδεία, γιατσί έγκειννι έκι το τσινούρτσι συννήιθε. . Τθα συνοϊδεία ήγκιαει μόννιου οι δύου αϊθήνε, ο Τάσσιο τσαί ο Μήτρο. Πιο κίσου τάσου τθαν άμαξα α εβδομηντάχρονε μαμού σι τσαί ο ογδοντάχρονε παππού σι.
Ο τσείε σι εβάτσε πρεσσιού τθον τάφο σι τσαί α μαμού σι έκι ψαίνα του στρατζιχτοί από το βάμα εψιλοί σι. Έκι φωνηάντα ταν εγγονέ σι να τθάει, να ατςhαιρέννει. Ετήνα έκι ολπίζα να αξιουθεί να ννι οράει στεφανουτά, τσαί τθο στεφάννι σι παρ’όα τα γεράματα σι άκια να έκι μπαίνα το χορέ. «Τσαί έδαρη καμπτζί μι τσι είννι ένταοι πφ’ εμποίτσερε;» «Ποίε θα περαήχει ταν κωνά τθα τςhαϊθία μι; Ποίε θ’ανάφει ταν ικχάρα;
Υγεία τσαί να ννιλήνουμε τα γρούσσα νάμου θιλενάδε τσαί θίλοι.
…………ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……….

Κοιμήσου άσπρο, αγνό και άβγαλτο κορίτσι. Ποιος μπορεί να σε ξυπνήσει πιά από αυτόν τον ύπνο; Γύρνα ψυχή μου στην ξεκούραση σου. Η μάνα δεν ήταν στην συνοδεία γιατί αυτό ήταν το καινούργιο συνήθειο. Στην συνοδεία ήταν μόνο τα δύο της αδέλφια, ο Τάσος και ο Μήτρος, πιο πίσω μέσα στην άμαξα η 70 Χρόνη γιαγιά της και ο ογδοντάχρονος παππούς της. Ο θείος της έκλαψε πολύ στον τάφο.
Η γιαγιά της, σκούπιζε τα στραγγιγμένα από το κλάμα μάτια της και φώναζέ την εγγονή της να σηκωθεί, να μεγαλώσει. Εκείνη ήλπιζε να αξιωθεί να την δει παντρεμένη και στο γάμο της παρόλα τα γεράματα της θα έμπαινε και στο χορό. «Και τώρα παιδί μου τι είναι αυτά που έκανες» ποιος θα περνάει την κλωστή στη βελόνα μου ποιος θα ανάβει την φωτιά ;
Υγεία και να μιλάμε τη γλώσσα μας φιλενάδες και φίλοι…
………..ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ…………