…………..,,,ΕΜΕ ΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ …….
Δέφτερα τσαί Τςhίτα 27-28 του Απρίλη 2026: Α Τσακωνοπαρέα .
Παλιόχωρα 2026: Του Πάνου Μαρνέρη .

Α όμορφο μι Παλιόχωρα . Α χώρα με του πρεσσοί θρύλοι .
Οι παλιοί Ορειοί νή Ορεοί πφι έκι νία από του πολικίλε τα Πρασιακικά Χώρα ταρ ατςhά ναυκικά δένανη. Α χώρα του Τσένταυρου Ορειού.Κατά του Βυζαγκινοί χρόνου α χώρα του Ορειόντα.
Α χώρα με του σhίνοι σι τσαι το κάστρι σι . Α χώρα με το θησαυρέ σι ούγειε θησαυρέ έκι φυάτθου, για κχάμποσοι ένα Αράκη Θεούριε,τσαι για αλλοι ένα διτσιούφαλε ούϊθι φτερουτέ.
Α χώρα πφι έκι α έδρα ταρ επισκοπή, ταν επισκοπή Ρέοντος.
Α τσοιτίδα τα Τσακωνιά.
Α χώρα πφι καταστρέφτε τελεία από του Σταυροφόροι το 1215 τσαί 1260..Α χώρα πφι καταστρέφτε κίσου από τον Ιμπραήμ το 1826.
Α χώρα του θρύλου με ταν ιστορία του Κώστα ούγοιε σκωτούκαει οι αϊθήνε σι τσαι αφού καταβήκαει το τσι εμποίκαει, σκωτούτθαει τσαι έτεοι . Α χώρα με του Σαράντα Αγίουνε τσαι τα εξήντα κηγάϊδα.
Α χώρα με τα τέσσερα χιλιάδε στρέμματα γης από ούγοια ήγκιαει ζούντα τςhία χωριουδάτζα.
Α χώρα με τα τριανταπέντε χιλιάδε γιδοπρούατα.
Α χώρα του Δέρςhου,τα Σέα τσαι του Ορειόντα.
Α χώρα πφι κατά του διτσοί μι παιδιτσοί χρόνου έκι ο τόπο μι.
Ενα τόπο γιομάτε ζωή, από αντροίποι τσαι ζωντανά .
Ο τόπο ο σαμερινέ, ο λησμονετέ , ο ακάμεστε , δίχως αντροίποι, δίχως ζωντανά, δίχως ζωά, ο παραγκωνιστέ, ο τόπο με του βροντατοί καλύβου τσαι μαντρία . Ένα όμως ένι απαραματέ…..
…Α περίσσιε ομορθία σι.
Ογή πάντα έννι παρίου με χαρά τσαι έννι φύου καταχολιατέ με ένα κχόμπο τθο λαιμό μι.Να έτθε κα, θιλενάδε τσαι θίλοι, με υγεία .
………..ΕΜΕ ΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ ……
……..
Η όμορφη μου Παλιόχωρα.Η χώρα με τους πολλούς Θρύλους.
Οι παλαιοί Ορεοί ή Ορειοί,που ήταν μία από τις πόλεις της Πρασιατικής χώρας, της μεγάλης ναυτικής δύναμης.
Η χώρα του Κένταυρου Ορειού.
Κατά τα βυζαντινά χρόνια η χώρα του Ορειόντα.
Η χώρα με τα βουνά της,και το κάστρο της . Η χώρα με το θησαυρό της,τον οποίο θησαυρό φύλαγε για μερικούς ένας αράπης τεράστιος,και για μερικούς άλλους ένα δικέφαλο φίδι φτερωτό .
Η χώρα που ήταν η έδρα της Επισκοπής Ρέοντος .
Η κοιτίδα της Τσακωνιάς. Η χώρα που καταστράφηκε τελείως από τους Σταυροφόρους το 1260. Η χώρα που καταστράφηκε ξανά από τον Ιμπραήμ το 1826 . Η χώρα του θρύλου με την ιστορία του Κώστα, τον οποίον σκότωσαν τα αδέλφια του και αφού κατάλαβαν το τι έκαναν σκοτώθηκαν και οι ίδιοι. Η χώρα με τις 40 εκκλησίες και τα εξήντα πηγάδια. Η χώρα με τα τέσσερις (4000) στρέμματα από τα οποία ζούσαν τρία χωριά. Η χώρα με τα 35.000 γιδοπρόβατα.
Η χώρα του Δέρσου,της Σέλας και του Ορειόντα.
Η χώρα που κατά τους δικούς μου παιδικούς χρόνους, ήταν ο τόπος μου. Ένας τόπος γεμάτος ζωή από ανθρώπους και ζωντανά.
Ο τόπος ο σημερινός ο λησμονημένος, μετην ακαμάτειτη γης,
δίχως ανθρώπους, ζωντανά και ζωή. Ο παραγκωνισμένος ο τόπο
με τα γκρεμισμένα καλύβια και μαντριά .
Ένα όμως έχει παραμείνει η περίσσεια ομορφιά του.μ
Εδώ πάντα έρχομαι με χαρά και φεύγω στεναχωρημένος με ένα κόμπο στο λαιμό μου.Να είσαστε καλά φιλενάδες και φίλοι με υγεία.
…….ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ .