………….ΜΑΡΝΕΡΕΙΟΝ ΙΔΡΥΜΑ……….
Τίτιντα τσαί Πέφτα 14-15 του Οχτώμπρη 2026: Α Τσακωνοπαρέα.
Θωμαή,Σιούλα Σταματού #80: Του Πάνου Μαρνέρη.

Σ: Γουναίτσε πφουρ έτθε; τσι έτθε φκιάντε;.
Θ: Τσι να φκιάξουμε κολέγισσα ογή τα ιίδα..
Μ: Ο ‘νι άσουντα τσίπτα θιλενάδα τα ίιδα τσαί τα ιίδα…
Σ: Πφου ο ‘νι άσουντα θιλενάδα μι;
Θ: Οράτσερε τσίπτα να άσει βρε Σιούλα;
Μ: Τσίπτα ο ‘νι άσουντα, μέρα μπαίνα μέρα μπαήνα, τα ιίδα τσαί τα ιίδα.
Σ: Έμ πφού ο οράκα; Ο τσαιρέ ένι άσου…
Θ:Ογή τσαί γκάνα δύ εβδημάε μποίτσε κάτσι βροχάδε.
Μ: Κρυαννίε τσαί λιγάτσι, πέκαμε σάτσι θα έχουμε πρώιμο Χεινόπωρε..
Σ: Τσαί απέ άε τσαί ενάτθε κίσου καουτσαιρινέ.
Θ: Βρε μπαήκαει τα κουνούκια, γιομήτσε ο τόπο από ’νταει.
Μ: Επφέρη πφι εννιάκα το τσαιρέ, από έκειννι το ντρεοκούκι, πέκαει ότσι ο τσαιρέ θά άτσει τσαί θα πεί κρυάδε.
Σ: Μέλι να φάει το τθούμα ντι θιλενάδα, τσί να ντ’αλήου…..
Θ: Ναι μαθέ, τσί θα έγκουμε να μαζούκχουμε ελίε με τα κοντομάνικα.
Μ: Ννία έτρου, ννία αλλίου, ο οράκατε του πολυμπρίε πφ’ εμποίτσε οπά τα Κρήκη;
Σ: Ουουου τουρ έρμοι δυ τςhεί ναμέρε καμπαίνου δίχως σταμακημό..
Θ: Δόξα νάχει τ’όνουμα σι, παλιά ννία χροννία έκι έχου μποιτέ τα ιίδα τσαί ογή.
Μ: Να μη ματαμόλωει ετστάπα τσαιροί.
Σ: Ορή ένι κοντοζυγούντα τ’Άγιε Δηννήτρη
Θ: Άλλιου τσαί έγκειννι, βρε γουναίτσε, ο τσαιρέ ένι περού σαν ύο; νή έτρου μ’ένι φαινούμενε σ’ εννίου;
Μ: Δίτσιε έσι έχα θιλενάδα, ως να αλήερε αμήν ένι περού ο μήνα…
Σ: Βρε εζού ανανέγκα τ’Αγιε Δηννητρίου,τσί παλιά ύστερα από τα γιορτά έκι τσινούντα το καμάκι….
Θ: Έδαρη κάτσι επέτσερε τσαί εκιού….
Μ: Οξα ποίερ ενι κάμου το σάμερε ναμέρα θιλενάδα;
Σ: Να, σε πέτσερε όα, ούτε κάμουντε ούτε πφείρουντε, αλλά ούτε τσαί σερίντουντε θιλενάδε μι, για στσεφήτε ννι κά… γιάκειννι έμε έγκουντε κυρ κυρίου.
Θ:Για να σερίτσουμε του καρποί από τα γρούσσα νάμου, ένι πρέπουντα να ννι καμέμε τσαί να ννι πφείρουμε.
Μ:Υγεία τσαί Αγάκη θιλενάδε τσαί θίλοι

…………….ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………

Σ: Γυναίκες πως είσαστε; τι φτιάχνεται;
Θ:Τι να φτιάξουμε φιλενάδα εδώ, τα ίδια.
Μ:Δεν αλλάζει τίποτα φιλενάδα, τα ίδια και τα ίδια..
Σ:Πώς δε αλλάζει φιλενάδα μου;
Θ: Είδες τίποτα να αλλάζει βρε Σιούλα;
Μ: Τίποτα δεν αλλάζει, μέρα μπαίνει μέρα βγαίνει τα ίδια και τα ίδια. Σ:Εμ πως δεν είδα; Ο καιρός αλλάζει…
Θ: Εδώ και κάνα δυο βδομάδες, έκανε κάτι βροχές.
Μ: Κρύωσε καί λιγάκι, είπαμε φέτος θα έχουμε πρώιμο φθινόπωρο.
Σ: Και μετά άλλαξε και έγινε πάλι καλοκαιρινός….
Θ: Βρε βγήκανε τα κουνούπια, γέμισε ο τόπος από αυτά…
Μ:Εχτές που άκουσα τον καιρό, από εκείνο το τρελοκούτι, είπαν ότι ο καιρός θα αλλάξει και θα κάνει κρύο…
Σ: Μέλι να φάει το στόμα σου φιλενάδα, τι να σου πω…..
Θ:Ναι μαθέ, γιατί θα πηγαίνουμε να μαζεύουμε τις ελιές με τα κοντομάνικα…
Μ:Μία έτσι, μία αλλιώς, δεν είδατε τις πλημμύρες που έκανε στην Κρήτη;
Σ:Ουουου τους έρημους, δυο τρεις μέρες έβρεχε χωρίς σταματημό.
Θ: Δόξα να ‘χει το όνομα του, παλιά μία χρονιά, είχε κάνει τα ίδια και εδώ….
Μ: Να μην ξανάρθουν τέτοιοι καιροί…
Σ:Να, πλησιάζει και του Αγίου Δημητρίου.
Θ: Άλλο κι αυτό βρε γυναίκες, ο καιρός περνάει σα νερό; ή εμένα μου φαίνεται;
Μ: Δίκιο έχεις φιλενάδα, ως να πεις αμήν, περνάει ο μήνας.
Σ: Βρε εγώ ανέφερα του Αγίου Δημητρίου, γιατί παλιά, μετά από τη γιορτή, ξεκινούσε το όργωμα…
Θ: Τώρα κάτι είπες κι εσύ….
Μ:Ποιός οργώνει το σήμερον ημέρα φιλενάδα;
Σ: Να, τα είπες όλα: ούτε οργώνουμε, ούτε σπέρνουμε, αλλά ούτε και θερίζουμε, φιλενάδες μου για σκεφτείτε το καλά, γι’ αυτό πάμε κυρ κυρίου.
Θ: Για να θερίσουμε τους καρπούς από τη γλώσσα μας, πρέπει να την οργώσουμε και να την σπείρουμε!!!
Μ: Υγεία και αγάπη φιλενάδες και φίλοι…..
……….ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………..