………ΜΑΡΝΕΡΕΙΟΝ ΙΔΡΥΜΑ……….Μαρία
Τίτιντα τσαί Πέφτα30 του Σετθέμπρη τσαί 1 του Οχτώμπρη 2026: Α Τσακωνοπαρέα. Παπαδιαμάντη :257β: Όννειρε τθο τσύμα.
Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα τσακώνικα από τον Οάνο Μαρνέρη .
Εχκίε οπά ταν άκρα ένα κυργούτςhι αψελέ, με δύου πατούματα, εκαθερίε τσαί εμαζούτσε όα τα ύβατα, αννοίε κηγάϊδι τσαί βαλήτσε μαγγαννι για το πόκισμα. Χουρίε το χτήμα σι σε τέσσερα κομμάκια.
Σε άμπελε, χτήμα με ελίε, τσήπο τσαί πάρα πρεσσά φρουτοδεντρικά τσαί άλλοι πρεσσοί τσήπουνε τσαί μποστάννια .
Έκι αραμού οπά συνέχεια . Οπά έκι πλέα α τσέα σι, τσαί ογή οπά έκι κχαμπαίνου τθα Χώρα. Το χτήμα σι έκι σούντα ως το χειόθασσε ενώ από ταν άβα μερία έκι σούντα ως τα κορφά του σhίνα τσαί έκι μαντρουτέ με τοίχο .
Ο κάτου τοίχο , πφι έκι ανάκοντα τα θάασσα άμα τσαί έκι φουσού Βορία το τσύμα έκι κχράντουντα τάνου τθο τθο τοιχείε.
Οπά λοιπόν έκι ο Παράδεισε του τσύρ Μόσχου τσαί οπά έκι αραμού με ταν ανηψιά σι τα Μοσχούλα….

Να έχουμε υγεία θιλενάδε τσαί θίλοι να αγαπήνουμε τσαί να ννιλήνουμε τα γρούσσα νάμου .
……..ΕΜΕΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………..

Έχτισε εκεί στην άκρη έναν πυργίσκο υψηλό με δύο πατώματα, καθάρισε και μάζεψε όλα τα νερά από τις γύρω πηγές, άνοιξε πηγάδι και έβαλε μαγγάνιο για το πότισμα. Χώρισε το κτήμα του σε τέσσερα πέντε κομμάτια: σε αμπέλι, σε ελαιώνα, φύτεψε πάρα πολλά φρουτόδενδρα και άλλους πολλούς κήπους και μποστάνια.
Εμενε εκεί συνέχεια εκεί πλέον ήταν το σπίτι του, και εδώ και εκεί κατέβαινε στην πολίχνη. Το κτήμα του από την μια μεριά έφτανε έως το χείλος της θάλασσας και από την άλλη μεριά έφτανε έως την κορυφή του βουνού και ήταν μαντρωμένο με τοίχο. Ο κάτω τοίχος που ήταν κοντά στη θάλασσα άμα και φυσούσε βοριάς το κύμα έσκαζε επάνω στον τοίχο.Εκεί λοιπόν ήταν ο παράδεισος του κυρίου Μόσχου και εκεί έμενε με την ανιψιά του την Μοσχούλα.

Να έχουμε υγεία φιλενάδες και φίλοι, να αγαπάμε και να μιλάμε τη γλώσσα μας. …………ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ .