…………ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……….Χρυσούλα.
Δέφτερα τσαί Τςhίτα 28-29 του Σετθέμπρη 2026: Α Τσακωνοπαρέα
Παπαδιαμάντη #257 : Όννειρε τθο τσύμα.#7.
Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη.

Ο Τσύρ Μόσχο έκι αραμού τθαν εξοχά σε ένα μιτσή ωραίο κύργο παρέα με ταν ανηψιά σι τα Μοσχούλα, ούγοιε έκι έχου υιοθεκιστέ όγω του ό,τσι έκι χηρευτέ τσαί έκι άτεκνε. Ννι έκι έχου μαζί σι. Έκι ορφανά, α μάτη σι έχάτθε τθα γένα, τσαί ετήνε ννι έκι παρααγαπού…
Ο τσύρ Μόσχο έκι έχου μποιτέ περιουσία από επιχειρήσε τσαί ταξίιδα.
Έκι έχου ένα ατςhέ χτήμα οπά τσαί σιγά σιγά κατανέτζε του φτωχούτεροι γειτόνοι σι τσαί ννιε πουλήκαει τα χτήματα σου.
Αγοράτσε γκαννιά δεκαρία χούρε πφι ήγκιαει συνορέγκουντε τσαί εμποίτσε ένα αξιόογο ατςhέ χτήμα για το τόπο.Ννιέ αγκατήτσε όλλιου. Το χτήμα έκι κχάμποσοι εκατοντάδε στρέμματα, τσαί ο πύργο πφι εχκίε κουστίε πλέκιεριου από τουρ αγορέ τθα χτήματα. Αλλά ένταοι ου ‘γκιαει στενοχωρέγκουντα τον τσύρ Μόσχο. Ετήνε έκι θέου να χκίσει το δικό σι βασίλειε για σ’ετήνε τσαί ταν ανηψιά σι .

Ανέ ννιλήνουμε Τσακώνικα, ένι α γρούσσα νάμου.
………..ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………

Ο κύριος μόσχος έμενε στην εξοχή σ’ ένα μικρό ωραίο πύργο παρέα με την ανιψιά του την Μοσχούλα, την οποία είχε υιοθετήσει λόγω του ότι είχε χηρέψει και ήταν άτεκνος. Την είχε μαζί του. Ήταν ορφανή.
Η μητέρα της χάθηκε στη γέννα και εκείνος την υπέρ αγαπούσε.
Ο κύριος Μόσχος είχε κάνει περιουσία από επιχειρήσεις και ταξίδια. Είχε ένα μεγάλο κτήμα εκεί και σιγά σιγά κατάφερε τους φτωχότερους γειτόνους του και το πούλησαν τα κτήματα τους. Αγόρασε καμιά δεκαριά χωράφια που συνόρευαν και έκανε ένα αξιόλογο μεγάλο κτήμα για τον τόπο. Το έφραξε όλο. Το κτήμα ήταν κάμποσες εκατοντάδες στρέμματα και ο πύργος που έχτισε, κόστισε περισσότερο από την αγορά των κτημάτων. Αλλά αυτά δεν στεναχωρούσαν τον κυρ Μόσχο . Εκείνος ήθελε να χτίσει το δικό του βασίλειο, για αυτόν και την ανιψιά του……

……..Ας μιλάμε τα Τσακώνικα είναι η γλώσσα μας ……
……….ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……