………….ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………Σιούλα
Τα hίτα τσαί Τίτιντα 15-16 του Σετθέμπρη 2026: Παπαδιαμάντη #252: Όννειρε τθο τσύμα #2
Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη.

Αφού πλέα ηρεμήαει τα πράματα τσαί τσυβερνήτα νάμου έκι ο Καποδίστρια, ο νέο τότθε διάκονε Σισώννη έκι διασκαλέγκου σε σκολεία ταρ Ελλάδα τσαί έκι ννιατέ με ταν ονουμασία:
«Σωκηράτση ο διάσκαλε» . Υστερούτερα αφού ασφαλίε ταν οικογέννεια σι θυννήτθε ταν παλιά σι ποχρέουση το ράσο.
Κατ’ αρχάς φορέτσε μόννιου το ράσο. Έκι αποφύου το παπαδιλίτσι όγω ταν αμαρκία πφι έκι έχου μποιτέ με τα Τουρκοπούα.
Εζάτσε όμως τσαί θρηνήτσε ταν αμαρκία σι τθο μοναστσήρι του Βατζελισμού, τσαί όγω του ότσι α αμαρκία σι έκι ατςhά αγαθοεργία, έκι έχα πρεσσά λαφρυγκικά γιάκειννι είννι έχουντε να αλήνωει ότσι εσούστε, εσυχωρέτθε.
Αφού το λοιπόν μαθήκα τα πρώτα γράμματα ανάκοντα τθο γέρου Σισώη, το μοναστσήρι μ’απολείτσε υπότροφο, σε επαρχιακά ιερατικά σκολή πφι αμέσως μ’εβαλήκαει σε ανουτέρα τάξη.

Ανέ έχουμε ταν υγεία νάμου τσαί να ννιλήνουμε τα γρούσσα νάμου ένι χρίε νάμου. …..ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ…….

Αφού πια ηρέμησαν τα πράγματα και κυβερνήτης μας ήταν ο Καποδίστριας, ο νέος τότε διάκονος Σισώνης, δασκάλευε σχολεία της Ελλάδας και ήταν ακουστός με την ονομασία «Σωτηράκης ο δάσκαλος». Υστερότερα, αφού εξασφάλισε την οικογένειά του, θυμήθηκε την παλιά του υποχρέωση, το ράσο. Κατ’ αρχάς φόρεσε μόνο το ράσο, απόφευγε το παπαδιλίκι λόγω της αμαρτίας που είχε κάνει με την τουρκοπούλα. Επείγε όμως και θρήνησε την αμαρτία του στο μοναστήρι του Ευαγγελισμού και λόγω του ότι η αμαρτία του ήταν μεγάλη αγαθοεργία, είχε πολλά ελαφρυντικά. Γι’αυτό έχουν να λένε ότι σώθηκε,συγχωρήθηκε: Αφού λοιπόν έμαθα τα πρώτα γράμματα κοντά στον γέρο Διδώη,το μοναστήρι με έστειλε υπότροφο σε επαρχιακή ιερατική σχολή, που αμέσως με έβαλαν σε ανώτερη τάξη.

Να έχουμε υγεία και να μιλάμε τη γλώσσα μας, είναι το χρέος μας..
……………ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……..