…………ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……….Δέσποινα.
Πέφτα τσαί Παράστσι 9-10 το6 Αουνάρη 2026: Α Τσακωνοπαρέα
Παπαδιαμάντη #236: Α Χολεριαστά #6
Διαστευή τσαί γραφτέ τθα τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη.

Ο στσέφταει βέβια πφουρ άκια θα ήγκιαει κουβαούντε ένταοι όα πφι ήγκιαει μπάντε από τον πάτε τα θασσέ, ξόν από τοΛουκά ούγοιε έκι έχου το σκοπό σι τσαί για έγκειννι. —Καμπτζία πέτσε ξαφνικά ο Λουκά σε όλοι του βουκχιχτάδε τσαί ψαράδε. Όπφουρ έτθε καταβαίντε τα σίδερα τσαί τα πιακικά ου ‘ννι ποίντα παρέα, ού ‘ννι μοννοιάζουντα. Ένι πρέπουντα να σι χουρίσουμε. Εμού λοιπόν να άρετε όα τα πιακικά, θα βοηθήουμε τσαί εννεί, τσαί εννεί το σίδερε αλλά ένι πρέπουντα να βοηθήτε νάμου να ννι γκριούψουμε.
Κάτσι έκι αού τθο σύντροφο σι τον Αναστάση τθαν αβουτάνα, με πρεσσοί χειρονομίλε τσαί κάκια κάκια έκι ννιούμενε: «Τθον κάλυε, πέρε οπά τθο σπήλη,κλειδαρία, σιδερέννιε πόρε……. Να φυάτθετε τσαί εννεί θα μόλουμε με του βάρτσε ότσι καγκιούει, τσαί σταμακίσει ο φουσού.» Τα στιγμή έτανη αναιμούτθε ο Μανωλιό τσαί φωνηάε:
—Ε τσείε Λουκά! Ορή είννι παρίντε οι κολλέγοι.

Ανέ έχουμε υγεία τσαί ανέ ννιλήνουμε τα γρούσσα νάμου.
…………. ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ…………

Δεν σκέφτηκαν βέβαια, πως θα κουβαλούσαν όλα αυτά που έβγαζαν από τον βυθό της θάλασσας, εκτός από τον Λουκά ο οποίος είχε το σκοπό του και γι’ αυτό. —Παιδιά, είπε ξαφνικά ο Λουκάς σε όλους τους βουτηχτάδες και ψαράδες, όπως καταλαβαίνετε τα σίδερα και τα πιατικά δεν κάνουν παρέα, δεν μονοιάζουν, πρέπει να τα χωρίσουμε. Εσείς λοιπόν να πάρετε όλα τα πιατικά θα βοηθήσουμε κι εμείς, κι εμείς το σίδερο, αλλά πρέπει να μας βοηθήσετε να το κρύψουμε. Κάτι έλεγε στο σύντροφό του τον Αναστάση στο αυτί, με πολλές χειρονομίες και κάπου, κάπου ακουγόταν, στην καλύβα,… εκεί πέρα στη σπηλιά,…. κλειδαριά,… σιδερένια πόρτα…
Να φυλάτε κι εμείς θα έρθουμε με τις βάρκες μόλις νυχτώσει και σταματήσει ο αέρας. Την στιγμή εκείνη πετάχτηκε ο Μανωλιός και φώναξε.—Εεε μπάρμπα Λουκά, να έρχονται οι φίλοι…
………. Ας έχουμε υγεία και ας μιλάμε την γλώσσα μας…….
…………..ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……………