………….ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………Βασίλης
Σάμπα τσαί Τσιουρακά 30-31 του Αμάη2026:Α Τσακωνοπαρέα.
Παπαδιαμάντη #216: Το θάμα τα Τσαισιαριαννή #9.
Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη.

Εζάκα δίπα σι ννιέ ταρά τσαί ετήνε αννοίε τουρ εψιού σι.
—Ο ‘σι ξεκχολίχα από τάνου μι;με πέτσε. Έδαρη εζού έννι λιανοννυστάζου. Έτζε τάτσου τθα βρύση να νάρερε τσαί τον αέρα ντι…–Έτθα να ζάμε τθαν «Εύρεση», ννιε ‘πέκα. —Τθαν «Εύρεση; Τσι «Εύρεση» ντε ‘κάνε…Ννιε ταρά κίσου, ννιε τραβήα βιαστσικά με τα χέρα μι τσα ννιε ατθαήα. Τότθε μ’ εκάνε τον εμαλέ να βιαστού για να προάβου το αστσέρι πφι έκι έγκουντα τθον ανήφορε. Άμα τσαί έκι κοντά νη αλάργα από τα πορεία εζού ο ‘μα ννιουρίζα ννι. Απέ έκι πρέπουντα να οράου ταν περιστέρα, γιατσί αν έμα θυνηκχουμένα σουστά, έκι κχριούνα τα φτερά σι. Ετραβήα το Λευτέρη τσαί σιουρτά ννι εμπαλήκα από το μοναστσήρι. —Α Χάρι σι, ννι επέκα, θα ντι πεί κά!!! Τσινήκαμε τσαί άγκαμε καταπούα όσοι ήγκιαει τςhάχουντε πουρτέσε νάμου. Ήγκιαει μεσάννιουτθα. Τςhαχήκαμε κχάμποσιου τσαί σε λίγα ούρα σούκαμε τθο σπήλη.
Υγεία τσαί να ννιλήνουμε τα γρούσσα νάμου θιλενάδε τσαί θίλοι.
………….ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……

Πήγα πλάι του, τον κούνησα και εκείνος άνοιξε τα μάτια του.
— Δεν ξεκολλάς από πάνω μου; μου είπε.—Τώρα εγώ λιανονυστάζω, πήγαινε έξω στη βρύση να πάρεις και τον αέρα σου. —Σήκω να πάμε στην «Εύρεση» του είπα. Στην «Εύρεση»: Τι «Εύρεση» σου ήρθε…
Τον ξανακούνησα, τον τράβηξα βιαστικά με το χέρι μου και τον σήκωσα. Τότε μου ήρθε στο μυαλό να βιαστώ για να προλάβω. Να προλάβω το ασκέρι που πήγαινε στον ανήφορο. Εάν ήταν κοντά η αλάργα από το δρόμο εγώ δεν το γνώριζα. Και μετά έπρεπε να δω την περιστερά γιατί αν θυμόμουνα σωστά τινάζει τα φτερά της…
Τράβηξα το Λευτέρη και συρτά τον έβγαλα από το μοναστήρι.
—Η Χάρι της, του είπα, θα σε κάνει καλά. Κινήσαμε και πήραμε καταπόδα όσους έτρεχαν μπροστά από μας. Ήταν μεσάνυχτα. Τρέξαμε κάμποσο και σε λίγη ώρα φτάσαμε στη σπηλιά….
Υγεία και να μιλάμε τη γλώσσα μας φιλενάδες και φίλοι
……..ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……..