……….ΈΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……….
Απρίλη 2026: Α Τσακωνοπαρέα
Από τον ιερέ ντι το βωμό , έα ανάμεσα νάμου
Με το χρυσέ το άρμα ντι , Απόλλωνα Τυρίτα
Τα φκύα τα γνώση σκορκίερε, τθο νου τσαι τθα καρδία νάμου
Χαράς τραγούϊδι α λύρα ντι τθα νίκη τσαι ταν ήττα ..
………………ΜΑΤΗ ΤΣΑΙ ΥΖΕ………..
Α ΤΥΡΟ. «ΜΑΤΗ…Ο ΤΕΡΕ (Ο ΤΥΡΟΣ) «ΥΖΕ»: του Πάνου Μαρνέρη.

Οι Φοίννιτσε ήγκιαει Δωρικό φύλλι τσαί ήγκιαει απαραμούντε τθα παράλια τα Πελοποννήσου. Σπουδαίοι ναυκιτσοί όπφουρ ήγκιαει σούκαει τθα παράλια τα μιτσά Ασία τσαί μεταδούκαει το πολικισμό σου. Τθο 700 μπρού Χριστού από ταν Τύρο τα μιτσά Ασία ερέσταει τθον Τερέ. Κάτσι σαν ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΣΜΟ….
Το λιμάνι ούγοιε έκι πιο τάσου τθα στερία, έκι σούντα ως το λεγόμενε Καραβοστάσι, έκι δείντα ασφάλεια τθα παπόρια σου τσαί τθα μπορέματα σου. Ογή λοιπόν εσιάνει τα πορφυρεία σου τσαί ήγκιαει μπορεγκουμένει ταν πορφύρα όπφου τσαί τα μπογιά πφι έκι μπαήνα από τα κχαβούκια του βελάνε…Το τσινούρτσι σου μέρι ννιε δούκαει ταν ονουμασία : «ΤΥΡΟΣ (ΤΕΡΕ).»για να θυννίχουντε τον τόπο από ούγοιε εφύγκαει. Ένταοι σε επιβεβαιούτσε ο Ρωμαίο με τουρ ανασκαφέ πφι εμποίτσε τθο σερννιάλι τθο 1912….
Μάτη (Τύρος) τσαί υζέ Τερέ (Τυρός) είννι έχουντα ταν ιίδε ονουμασία ως τσαί σάμερε. Μόννιου ότσι α Μάτη, το σάμερε ναμέρα ένι περαήχα δύσκοα με του μπομπαρδισμοί τσαί τον οπά αιώννιε πόλεμο.
Εφτσή λοιπόν από τον υζέ τθα Μάτη. Να σταμακίσει έδαρη ο πόλεμο, διότσι με το πάσα ένα μπομπάρδισμα ένι μοζού τσαί ποφερίκχου τσαί ο αλαργενέ ντι τσαί μονάκριβο ντι υζέ….
Α Τσακωνοπαρέα ….

Από τον ιερό σου το βωμό , έλα ανάμεσα μας
Με το χρυσό το άρμα σου, Απόλλωνα Τυρίτα
Το φως της γνώσης σκόρπισε στο νου και στην καρδιά μας
Χαράς τραγούδι η λύρα σου στην νίκη και στην ήττα .
……………ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΓΙΟΣ……….
Η ΤΥΡΟΣ. «ΜΑΝΑ»………..Ο ΤΥΡΟΣ. «ΓΙΟΣ»
Οι φοίνικες ήταν Δωρικό φυλο και κατοικούσαν στα παράλια της Πελοποννήσου. Σπουδαίοι ναυτικοί όπως ήσαν έφτασαν στα παράλια της Μικράς Ασίας κατοίκησαν εκεί και μετέδωσαν τον πολιτισμό τους.
Το 700 Π.Χ από την Τύρο της μικράς Ασίας βρέθηκαν στον Τυρό.
…Κάτι σαν επαναπατρισμός..
Το λιμάνι, το οποίο εισχωρούσε πιο βαθιά στη στεριά, το λεγόμενο Καραβοστάσι, έδινε ασφάλεια στα καράβια τους και στο εμπόρευμα τους. Εδώ λοιπόν έφτιαξαν τα πορφυρεία τους και εμπορευόντουσαν την πορφύρα, όπως και την βαφή που έβγαινε από τα καβούκια των βελανιδιών. Στον καινούργιο τους τόπο και λιμάνι έδωσαν την ονομασία «ΤΥΡΟΣ» για να θυμούνται τον τόπο από όπου έφυγαν. Αυτά τα επιβεβαίωσε ο Ρωμαίος με τις ανασκαφές που έκανε στο Σερνιάλι το 1911. Μάνα Τύρος και γιος Τυρός έχουν την ίδια ονομασία ως και σήμερα. Μόνο ότι η μάνα το σήμερα ημέρα περνάει δύσκολα με τους βομβαρδισμούς και τον εκεί αιώνιο πόλεμο.
Ευχή λοιπόν από τον γιο στη μάνα, να σταματήσει τώρα ο πόλεμος διότι με το κάθε βομβάρδισμα υποφέρει και ο αλαργινός και μονάκριβός σου γιος…..
………..Η ΤΣΑΚΩΝΟΠΑΡΕΑ……….