………….ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ…………Μπαρμπαρίνα
Τσιουρακά τσαί Δέφτερα19-20 του Απρίλη 2026: Α Τσακωνοπαρέα.
Παπαδιαμάντη #201: Α πιτρόπισα #1
Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα Τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη.

Έκι σα να ενάτθε ένα μιτσή θάμα τθο βόρεινε τσαί ορεινέ χωριουδάτσι νάμου, ο γάμο ταρ Ακριβούλα του Ζαχαράκη έτρου όπφουρ εκαλιάε τσαί ενάτθε…Τθαν αλήιθα, το χωριουδάτσι νάμου ένι ορούντα τα θάασσα, καθότσι ένι μόννιου ένα μιτσή αννήφορε από το γιαλέ .Όσιου ορεινοί τσαί να έμε, έμε ννυρίζουντε τα θάλασσα, τόσιου κοντά έμε.
Το Θάμα έκι ο γάμο. Α ννύιθη έκι έχα τα χρονάτζα σι.
Όα α γειτοννία έκι απολπιστά για σ’ετήνα, μόννιου ετήνα ο ‘κι απολπισκουμένα. Οι καοθελητέ τσαί οι κατσοί γρούσσε, πφι ου ‘ννι λείπουντε από γκανένα σημείε του κόσμου, έτρου ου ‘ννι λείπουντε τσαί από το χωριουδάτσι νάμου το βόρεινε, πφι ένι βιγλίζουντα τα θάασσα. . Με το τθούμα όντως ήγκιαει λυπουμένοι, τα σιάτη τα χήρα Ζαχαράκη, όλοι οι καλοί ψιούχε του τάνου μαχαλά, οι γειτόννισε τσαί οι γειτονοπούλε, αλλά α λύπηση έντανη έκι χειρουτέρα τσαι πιο βάστημο από όλοι του βαστήμιε.
Υγεία τσαί να ννιλήνουμε τα γρούσσα νάμου.Ένι χρίε νάμου.
………ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………

Ήταν σα να έγινε ένα μικρό θαύμα στο βορεινό και ορεινό χωριουδάκι μας, ο γάμος της άκρη Ακριβούλας του Ζαχαράκη έτσι όπως έγινε. Στην αλήθεια το χωριουδάκι μας βλέπει τη θάλασσα, καθότι είναι μόνο ένα μικρό ανήφορο από το γιαλό. Όσο ορεινοί και αν είμαστε,μυρίζουμε τη θάλασσα, τόσο κοντινοί είμαστε. Το θαύμα ήταν ο γάμος. Η νύφη είχε τα χρονάκια της. Όλη γειτονιά ήταν απελπισμένη για αυτήν, μόνο εκείνη δεν απελπίζετο.Οι καλοθελητές και οι κακές γλώσσες γλώσσες, που δεν λείπουν από κανένα σημείο του κόσμου, έτσι δεν λείπουν και από το χωριουδάκι μας το βορεινό που αγναντεύει τη θάλασσα. Με το στόμα όντως λυπόντουσαν την κόρη της κυρία Ζαχαράκη, όλες οι καλές ψυχές του πάνω μαχαλά, οι γειτόνισσες και γειτονοπούλες, αλλά η λύπηση αυτή ήταν χειρότερη και πιο βλάσφημη από όλες τις βλασφήμιες..
Υγεία και να μιλάμε την γλώσσα μας. Είναι χρέος μας .
………..ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……….