……..ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……….Αγάπη.
Τσιουρακά τσαί Δέφτερα 1-2 του Μάτζη 2026: Α Τσακωνοπαρέα.
Παπαδιαμάντη #187: Ννία ψιούχα #10. Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα Τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη

Επέκαμε παρατάνου ότσι α τσυρά Φροσύνη, α μάτη τα σκωρετά,έκι μπατά τθο χούρισμα τα σκωρετά να περιποιηθεί το καγκήλι . Έκι μοναχά σι με συντροϊθία του φωνέ τα Μάτη σι τσαί τα μιτσουτέρα σι αϊθά. Ότσι ζυγούτσε το κρεβάτια τα σκωρετά οράτσε ννία ψιούχα (πεταλούδα), πφί έκι πετατςίχα γυούρε από το φουκιστέ ποκήρι. Έκι πρεσσιού ωραία, μιτσά με χρυσά φτερά … Ααα!!! να κίσου α πεταλούδα μουρμούρισε α κχαροδατά μάτη.
Ο ‘κι α πρώτε βοά πφι έκι έχα ορατέ τα πεταλούδα, έκι α τςhίτε αργακινά πφι ννι εκι ορούα. Ννι έκι έχα ορατέ τα πρώτε ννιούτθα γυούρε τα μεσάννιουτθα, ύστερα από το συχώριε άμα τσαί οι δύου σι υζοί ήγκιαει ξεγκιουκχουμένει για να ζάνει να κιούψωει, ετήνα εζάτσε τθο χούρισμα για να βάλει άϊ τθο καγκήλι. Οράτσε ταν πεταλούδα να πετήννει γυούρε από το καγκήλι για περίπου ένα λεφτέ τσαί απέ ενάτθε άφαντε.
Υγεία τσαί έμε κινούντες τα γρούσσα νάμου με το να ννι ννιλήνουμε.
……….. ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………

Είπαμε πιο πάνω ότι κυρία Φροσύνη, η μητέρα της νεκρής, είχε μπεί στο δωμάτιο της νεκρής να περιποιηθεί το καντήλι. Ήταν μόνη της, με συντροφιά τις φωνές της μητέρας της και της μικρότερης της αδερφής, Μόλις πλησίασε το κρεβάτι της νεκρής είδε μία ψυχή (πεταλούδα), που πετούσε γύρω από το φωτισμένο ποτήρι. Ήταν πολύ ωραία, μικρή με χρυσά φτερά. Ααα!!! να πάλι η πεταλούδα μουρμούρισε η χαροκαμένη μητέρα. Δεν ήταν η πρώτη φορά που είχε δεί την πεταλούδα, ήταν η τρίτη βραδιά που την έβλεπε.
Την είχε δει την πρώτη νύχτα γύρω στα μεσάνυχτα, ύστερα από τό ‘συχώριο, άμα τα δυό της αγόρια ξεντύνονταν για να πάνε να κοιμηθούν, εκείνη πήγε στο δωμάτιο για να βάλει λάδι στο καντήλι.
Είδε την πεταλούδα να πετάει γύρω από το καντήλι για περίπου
ένα λεπτό και μετά έγινε άφαντη.
Υγεία και τιμούμε την γλώσσα μας με το να την μιλάμε!!!
………….ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ…………..