………..ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………..Πολυξένη
Σάμπα τσαί Τσιουρακά 7-8 του Φλεβάρη 2026 : Α Τσακωνοπαρέα
Παπαδιαμάντη# 180: Ννία ψιούχα #3 Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη.
Το μιτσή σιατέρι έκι ωραίο τσαί έξυπνε, με καλοί τρόποι, με του μακρίε καστανοί σι τςhίσε, τσαί με ταν κατάλεκο ποϊδά σι. Εκι ατςhσερεντέ μπρού ταν ούρα σι . Έκι καλέ σιατέρι πφι έκι θέντα να μάϊθει. Έκι εργακικό τσαί ήγκιαει κιάντε οι χέρε σι σε όσα έκι μαθαίνα τθο σκολείε σι. Έκι πάντα χαρετά, πάντα με το χαμόγεε, τσαί πάντα υπάκουο σε όα τα θελήματα πφι ννι έκι απολύα α μάτη σι, αλλά έδαρη ννι έκι αποφασίζου ο γιατρέ….Με το τρόπο ούγοιε ο Μήτρο μ’απογήτθε, έκι δενάχουντα το πόσιου έκι αγαπού ταν μάτη σι τσαί ταν αϊθά σι . Παλιά ήγκιαει αούντε: «Ννιέ σημαδεύε ο χάρο» Έδαρη «Ννί αποφασίε ο γιατρέ!» Έκι προς το τέλη του Αμάη, γυούρε τουρ 6:00 τ’αργά, άμα τσαί σούκαμε τθο Α’ νεκροταφείο τα πόλη.
Λίγοι ήγκιαει οι φερτοί τθο ξόϊδι. Ο τσείε ταρ άτυχο σιατερή, ο αϊθή τα μάτη σι, ο μόνε προστάτα ταρ οικογέννεια, έκι ο πρώτε, κίσου σι το στεφάννι με τα λεκά λελούϊδα, παρακίσου ο παπά με το θυμιατέ σι τσαί ακόννη παρακίσου α κάσα με το σκωρετέ νέο σιατέρι.
Υγεία τσαί να ννιλήνουμε τα γρούσσα νάμου, ότσι πιο πολύκιμο.
……..ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……….
Το μικρό κορίτσι ήταν ωραίο και έξυπνο, με καλούς τρόπους με τα μακριά καστανά της μαλλιά και με την κατάλευκη ποδιά της. Είχε μεγαλώσει πριν την ώρα της. Ήταν καλό κορίτσι που ήθελε να μάθει. Ήταν εργατικό και έπιαναν τα χέρια της σε όσα μάθαινε στο σχολείο της. Ήταν πάντα χαρούμενη, πάντα με το χαμόγελο και πάντα υπάκουο, σε όλες τις εργασίες που την έστελνε η μητέρα της, αλλά
τώρα:»την αποφάςισε ο γιατρός». Με τον τρόπο με τον οποίο Μήτρος μου απάντησε έδειχνε το πόσο αγαπούσε τη μάνα του και την αδερφή του. Παλιά έλεγαν «την σημάδεψε ο Χάρος» τώρα λένε «την αποφάσισε ο γιατρός». Ήταν προς τα τέλη του Μαΐου, γύρω στις έξι το απόγευμα όταν φτάσαμε στο πρώτο νεκροταφείο της πόλης. Λίγοι είχαν έρθει στην κηδεία. Ο θείος της άτυχης κοπέλας ο αδελφός της μάνας της, ο μόνος προστάτης της οικογένειας, ήταν ο πρώτος πίσω από το στεφάνι με τα λευκά λουλούδια πιο πίσω ο παππάς με το θυμιατό του, και ακόμη παραπίσω το φέρετρο με το νεκρό νέο κορίτσι….Υγεία και να μιλάμε τη γλώσσα μας, ότι πιο πολύτιμο………..ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……….