……..ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……Μιχάλης
Σάμπα τσαί Τσιουρακά 31 του Γενάρη τσα81 του Φλεβάρη 2026 : Παπαδιαμάντη #177: Α χήρα παπαϊδία #8
Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη.
Έγκειννι ννι έκι ποίντα ακόννη χειρούτερε, από ότσι έκι δενάχουντα αρχικά. Του κάκου ο Έρμο Μηνά έκι παλαίγκου να μπάλει άκρα, ανέ τσαί το βιβλίε ννιε κχοντούτσε τσαί δέφτερε τσαί τςhiτε ναμέρα.
Όσιου τσαί αν ψαφήτσε τσίπτα ο ‘ρέτσε.
Αλλά ότσι ο κατανέτζε ετήνε, ννιε κατανέγκαει γειτόνοι τσαί προξενητάδε. Μετά από ένα ακόννη μπάρκο του Μηνά τσαί του χατζηΓιάνη, ούγοιοι ήγκιαει συνέταιροι τθο ιίδε παπόρι, το πένθη τα παπαϊδία ο ‘κι τσαί τόσιου σhοννιστέ. Οι προξενητάδε λοιπόνου ννιέ κατανέγκαει να αλείφω το ναί…Α μη τσι άλλιου σκωρέτθε τσαί ο Παπαμανώλη τσαί τουρ άλλοι παπάδε ο ‘κι δαίσουντα σου πρεσσιού το ζήτημα. Έτρου λοιπόν, το στεφάννι του Χατζή Γιάννη τσαί τα χήρα παπαϊδία αβήτσε μέρη με παπά τσαί με κουμπάρε. Εληκειννι ενάτθε πρεσσιού παλιά, ταν αρχά του αιώνα. Ας ένι όμως, ως τσαί σάμερε το τραγούιδι τα χήρα παπαϊδία, ακόννη ένι ννιούμενε…
Υγεία τσαί Αγάκη σ’εννεί τσαί σε όλε το κόσμο θιλενάδε τσαί θίλοι.
…ΕΜΕ ΚΙΜΟΥΝΤΕ ΤΣΑΙ ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΑ ΓΡΟΥΣΣΑ ΝΑΜΟΥ…
Αυτό το έκανε ακόμη χειρότερο από ότι έδειχνε αρχικά. Μάταια ο έρημος Μηνάς προσπαθούσε να βγάλει άκρη, αν και το βιβλίο το κράτησε και δεύτερη και τρίτη ημέρα, όσο κι αν έψαξε τίποτα δε βρήκε. Αλλά ότι δεν κατάφερε εκείνος το κατάφεραν οι γειτόνοι και η προξενητάδες. Μετά από ένα ακόμη μπάρκο του Μηνά και του Χατζηγιάννη, οι οποίοι ήταν συνέταιροι στο ίδιο καράβι, το πένθος της παπαδιάς δεν ήταν και τόσο ζεστό( επίκαιρο). Οι προξενητάδες λοιπόν την κατάφεραν να πει το ναι. Εν τω μεταξύ πέθανε και ο Παπαμανώλης και τον άλλων ιερέων δεν τους έκαιγε τόσο πολύ το θέμα. Έτσι λοιπόν η παντρειά του Χατζή Γιάννη και της χήρας παπαδιάς, έγινε με παπά και με κουμπάρο. Αυτό έγινε πολύ παλιά, στην αρχή του αιώνα. Ας είναι όμως, ως και σήμερα το τραγούδι της χήρας παπαδιά μιας ακόμη ακούγεται…..
Η υγεία και αγάπη σε μας και σε όλο τον κόσμο φιλενάδες και φίλοι.
……….ΤΙΜΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΙΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ ….