…….ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………Μπαρμπαρίνα .
Τςhίτα—Τίτιντα 21–22 του Οχτώμπρη 2025: Α Τσακωνοπαρέα.
Παπαδιαμάντη #144: Ο φτωχό νομήα #5
Οι πλέτεροι από σ’εννεί έμαει χασκάρουντε με το να ντίνουμε του μισοραγιστοί κχαμπάνε πφι ήγκιαει ακόννη κρεμαστοί σε δύ τςhία Αγιούτςhια με το παπά να περικαλήνει κάκοιε να σι κρέψει ννία ούρα αρχίτερα, ο δε κλητήρα νή χωροφύλακα να κχράντει το καμουτσίκι τθον αέρα για να φοβερίσει νάμου. Ακόννη κχάμποσοι από σ’ εννεί έμαει ποίντε πρεσσιού γούστο με το να γκρεννίζουμε του τοίχοι από τα μισογκρεννιστά κονάτζα, να ακαλύνουμε του κοτρόνε τθα τσίχερα τθο βράχο τσαί απέ να αντεχούμαει να ννιάμε το θράβαλε από το μπλουτςhάρισμα τα κοτρόνα τθα θάασσα.
Τςhεί με τέσσερι πορίλε έσα πορού να νάρερε από τα νέα κομώπολη νάμου ως το παλιέ κάστρι. Ννία έκι α πιο ατςhιτέρα. Έτρου ννι ήγκιαει έχουντε ονουμαστέ τσιόατες, α ατςhά πορεία.
Α πορεία έντανη έκι περούα από πρεσσοί μερίλε πφι α πάσα ννία έκι έχα τα δικά σι ιστορία, για αερικά τσαί έκι σούνα ως το ζυγό ανάμεσα τθου βράχοι. Το μέρι αούντε ννι ήγκιαει «Σταυρέ»
Ανε έχουμε ταν υγεία νάμου θιλενάδε τσαί θίλοι, ότσι πιο πολύκιμο.
…ΕΜΕ ΚΙΜΟΥΝΤΕ ΤΣΑΙ ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΑ ΓΡΟΥΣΣΑ ΝΑΜΟΥ…
Οι περισσότεροι από εμάς γελούσαμε, με το να κτυπούμε της
μισοραγισμένες καμπάνες, που ήταν ακόμα κρεμασμένες σε δύο τρία εκκλησάκια, με τον παπά να παρακαλάει κάποιον να τις κλέψει μια ώρα νωρίτερα, ο δε κλητήρας η χωροφύλακας να χτυπάει το καμτσίκι του στον αέρα για να μας φοβίσει. Ακόμα μερικοί από εμάς κάναμε πολύ γούστο με το να γκρεμίζουμε τους τοίχους από τα μισογκρεμισμένα σπίτια, να κυλάμε τις πέτρες στην άκρη στο βράχο και μετά να περιμένουμε να ακούσουμε τον θόρυβο από το χτύπημα της Πέτρας στη θάλασσα. Τρεις με τέσσερις δρόμους μπορούσες να πάρεις από τη νέα κωμόπολη ως το παλιό κάστρο. Μία ήταν η πιο μεγάλη. Έτσι την είχαν ονομάσει κιόλας: Ο μεγάλος δρόμος.
Ο δρόμος αυτός περνούσε από πολλές μεριές, που η καθεμιά είχε τη δική της ιστορία για φαντάσματα και έφτανε ως τον ζυγό, ανάμεσα στους βράχους. Το μέρος αυτό το έλεγαν Σταυρό…
Ας έχουμε την υγεία μας φιλενάδες και φίλοι ότι πιο πολύτιμο…
….ΤΙΜΟΥΜΕ ΚΣΙ ΜΙΛΑΜΕ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ …….