…………ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ…….. Βασίλης
Δέφτερα τσαί Τςhίτα13–14 του Οχτώμπρη 2025:Α Τσακωνοπαρέα.
Παπαδιαμάντη #141 ο φτωχό νομήα #2:
Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα Τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη.
Ο βράχο πφι έκι το κάστρι έκι γυούρε τουρ εκατό οργίλε αψεούτερε από τα θάασσα. Από το κάστρι ως ταν ατζά στερία έκι ένα ξύλινε γεφυράτσι. Έννι μνημονέγκου του χρόνου πφι έμα καμπτζί έτρου ακριβώς όπφου μι είννι παρείντε τον εμαλέ, τσαί τσίπτα παρατάνου.
Έκειννι το μέρι ένι ένα από τα πιό απότομοι τσαί άγριοι μερίλε, πφι ένι ανταμούκχου γκαρένα τθου τόποι νάμου τσαί τθα χειόθαασσα νάμου. Α σημερινά χώρα ένι χκιστά σε απάτζι τσαί με απάνεμο λιμάνι. Το παλιέ κάστρι έκι τθο πιο βόρειε μέρη, τσαί έκι άβατε. Δύου βραχονήσια πουρτέσε σι ο’κι δενατέ να ννι προστατέψωει από του φουσούδε γιατσί ήγκιαει χαμαιούτερα. Σε έταοι τα βραχονήσια έκι θυτρούκχουντα ένα νόστιμο άχανε,τσαί πρεσσοί ήγκιαει τσινδυνέγκουντε με τα ζωά σου για να ννι μαζούνει.
Τόσιου δενατέ έκι ο βορία οπά τθο κάστρι πφι όα τα δεντρικούλια ήγκιαει καμπουριαστά. Ως τσαί οι θάμνοι ήγκιαει ποφερίκχουντε.
Υγείας θιλενάδε τσαί θίλοι τσαί αγάκη τθου καρδίε νάμου..
…ΕΜΕ ΚΙΜΟΥΝΤΕ ΤΣΑΙ ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΑ ΓΡΟΥΣΣΑ ΝΑΜΟΥ…
Ο βράχος που ήτανε το κάστρο ήταν γύρω στις 100 οργιές υψηλότερα από την θάλασσα. Από το κάστρο έως την απέναντι στεριά ήταν ένα ξύλινο γεφυράκι. Φιηγούναι τα χρόνια που ήμουν παιδί έτσι ακριβώς όπως μου έρχονται στο μυαλό και τίποτα παραπάνω. Εκείνο το μέρος είναι ένα από τα πιο άγρια και απότομα μέρη που συναντά κανείς στους τόπους μας και στις ακρογιαλιές μας. Η σημερινή χώρα είναι χτισμένη σε απάγκιο και απάνεμο λιμάνι. Το παλιό κάστρο ήταν στο πιο βόρειο μέρος και ήταν άβατο. Τα δύο βραχονήσια μπροστά του δεν ήταν δυνατό να το προστατέψουν από τους ανέμους, γιατί ήταν χαμηλότερα του. Σε εκείνα τα βραχονήσια φύτρωνε ένα νόστιμο λάχανο, και πολλοί κινδύνευαν τη ζωή τους για να το μαζέψουν. Τόσο δυνατός ήταν ο βοριάς εκεί στο κάστρο που τα δεντράκια έμεναν καμπουριασμένα. Ως και οι θάμνοι υπέφεραν.
Υγεία φιλενάδες και φίλοι και αγάπη στις καρδιές μας
…..Μιλάμε και τιμούμε τη γλώσσα μας…….