…………ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……Ματίνα
Σάμπα τσαί Τσιουρακά 9–10 του Αγούστου 2025: Α Τσακωνοπαρέα
Παπαδιαμάντη #121:Τύχη από ταν Αμεριτσή #22
Διαστσευή τσαί γραφτέ τθα Τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη.

Έτρου τσαί αλλίου ού ‘ννι γεούντε εννείνανε. Ποίε κουράγιο να ναθείρε κα καμπτζιούλι μι. Έγκειννι το αλικόγκι ο ‘κι αρεσικχούμενε τθο γαμπρέ μαειδέ τσαί ταν Αφέντρα.
Τυχήτσε τσαί αρρωστήτσε τσαί α γρία Μονεμβασώ, α μάτη του γαμπρού. Ννία ν αμέρα πφι ο γαμπρέ έκι ζατέ τθα τσέα τα νύιθη. Όπφουρ έκι φύου, α Αφέντρα ννιέ ζυγούτσε τσαί ννιε μουρμουρίε τθαν αβουτάνα: —Ννιάε μι κά, εκιού θα αλήερε τθα Μάτη ντι ότσι: Θα βιαστούμε για το γάμο να μπάτσε τσαί σκωρεϊθεί ο Θανάση τσαί ζάμε σε πένθη τσαί θα αργή πάρα πρεσσιού το στεφάννι. Εζού θα αλήου τθο Θανάση τα ιίδα, αλλά για τα μάτη ντι. Ο γαμπρέ θαμάε ταν αρραβωννιάρα σι τσαί συφωνέτσε.
Ο Θανάση αραμάτσε σύφωνε με ταν αϊθά σι. Α Μονεμβασώ όμως ο ‘κι πορούα να χωνέψει ότσι άκια να λείπει από το γάμο του καμπτζίου σι τσαί έτρου ο ‘ κι θα μπορέει να δει ταν εφτσή σι.

Να ννιλήνουμε τα γρούσσα νάμου τσαί να έχουμε υγεία…
…….ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……..

—Έτσι κι αλλιώς δεν μας γελάνε εμάς. Κάνε κουράγιο, να γίνεις καλά παιδί μου. Αυτή η καθυστέρηση, δεν άρεσε στον γαμπρό.μα ούτε και στην Αφέντρα. Έτυχε και αρρώτησε και η γριά Μονεμβασώ, η μάνα του γαμπρού. Μιά ημέρα που ο γαμπρός είχε πάει στο σπίτι της νύφης, όπως έφευγε η Αφέντρα τον πλησίασε και του μουρμούρισε στο αυτί. Άκουσε με καλά, εσύ θα πεις στη μάνα σου πώς θα βιαστούμε για το γάμο να μήπως και πεθάνει ο Θανάσης και πάμε σε πένθος και τότε θ’ αργήσει πολύ το στεφάνι. Εγώ θα πω του Θανάση τα ίδια, αλλά για τη μάνα σου. Ο γαμπρός θαύμασε την αρραβωνιάρα του και συμφώνησε. Ο Θανάσης έμεινε σύμφωνος με την αδελφή του. Η Μονεμβασώ όμως δεν μπορούσε να χωνέψει ότι θα έλειπε από το γάμο του παιδιού της και έτσι και πώς δεν θα μπορούσε να του δώσει την ευχή της.
Να μιλάμε την γλώσσα μας και να έχουμε την υγεία μας…
………ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ……..