…….….ΕΜΕ ΝΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ ………..Σταματού.
Πέφτα τσαι Παράστσι 25–26 του Γενάρη 2024: Α Τσακωνοπαρέα .
Κουιτέ #226 από το βιβλίε «ΚΡΑΥΓΗ»
Διαστευή τσαι γραφτέ τθα Τσακώνικα από τον Πάνο Μαρνέρη .

Κάκοιε στιμή οράκαμε φωτοβολίδε. Σι ήγκιαει ξερίχουντε σταυρουτά.
Τσί πράματα είννι ένταοι; αούντε ήγκιαει με απορία οι φοζατθοί γουναίτσε . Θα έκι μεσαμέρι σαν εκάνε ένα στρακιώτα τσαι πέτσε:
«Τούτο κάζα φώκο» (αυτό το σπίτι θα καεί) φύγετε φύγετε…..
Ενάτθε τα κακομοίρα. Οι γουναίτσε πατούντε ήγκιαει ανία τάνου ταν άβα τσαι ήγκιαει ασπηδούντε από τα παναϊθούρια. Ασπηδήκα από το παναϊθούρι τσαι απέ τραβήα τα Μάτη μι, τα μιτσούτερα αφούτςhια μι, του γονείε τα μάτη μι τσαι σε μπαλήκα τάτσου .
Ο στρατέ τθα γραμμή . Πέτσε μι α μάτη μι : — Καμπτζί μι αν έκι να σκοτούνει νάμου, θάκια να νι έχωει μποιτέ .
—Κάτσα, νιε πέκα, να ζάου τάσου να νάρου το μπέτσιμο, γιατσί μι ν’άγκαει. Πφου θα κιούψουμε τα νιούτθα;.
Γιουρήα κίσου τθο σκολείε τσαί σ’οράκα του Γερμανοί πφί ήγκιαει ταγίχουντε ταν ικχάρα, με μπάλε χόντα από το υπόγειε.
Να έχουμε αγάκη τθου καρδίε νάμου τσαί υγεία θιλενάδε τσαι θίλοι .
………….ΕΜΕ ΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………..
……….
Κάποια στιγμή είδαμε φωτοβολίδες. Τις έριχναν σταυρωτά.
Τι πράγματα είναι αυτά; έλεγαν με απορία ή φοβισμένες γυναίκες.
Θα ήταν μεσημέρι όταν ήρθε ένας στρατιώτης και είπε: —Αυτό το σπίτι θα καεί, φύγετε φύγετε. Έγινε της κακομοίρας. Οι γυναίκες πατούσαν η μία πάνω στην άλλη και πήδαγαν από τα παράθυρα. Πήδησα από το παράθυρο και μετά τράβηξα τη μητέρα μου, τα μικρότερα αδερφάκια μου, τους γονείς της μάνας μου και τους έβγαλα έξω. Ο στρατός στην γραμμή. Μου είπε η μητέρα μου:
—Παιδί μου άν ήταν να μας σκοτώσουν, θα το είχαν κάνει
—Κάθισε της είπα, να πάω να πάρω το σκέπασμα γιατί μου το πήραν, πως θα κοιμηθούμε τη νύχτα. Γύρισα πίσω στο σχολείο και είδα τους Γερμανούς που τάιζαν την φωτιά, με μπάλες χόρτα από το υπόγειο…
Να έχουμε αγάπη στις καρδιές μας και υγεία φιλενάδες και φίλοι .
…………..ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ …………