………………ΕΜΕ ΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ ……..
2024: Α Τσακωνοπαρέα.
Κηγάϊδι νή ( τηγάϊδι) Σταμάκη Κουρμπέλη: του Πάνου Μαρνέρη .

Έννι φερτέ τθο Τςhουμία τα Παλιόχωρα . Ταν άκρα το ρυάτσι είννι τα κηγάϊδα του Τςhουμία . Πρώκιου από τα Βόρια προς Νόκια ένι το κηγάϊδι του κουμπάρου νάμου του Σταμάκη του Κουρμπέλη. Ένι πρέπουντα να έκι αννοιτθέ απο τον Αφέγκη σι το Θανάση τον Κουρμπέλη . Ο Θανάση ο Κουρμπέλη έκι έχου 7 καμπτζία τςhεί υζοί
(το Γιάνη, το Σταμάκη, το Θόδερε, ούγοιε σκωρέτθε νέο)τσαι τέσσερι σιατέρε . Ταν( Ατζελικώ,ταν Αννιώ,ταν Μεταξού τσαι ταν Σοϊθία .
Το κηγάϊδι ννιέ κληρονομήτσε ο Σταμάκη ούγοιε έκι ένα υπέροχο άντρωπο, ο καλύτερε θίλε τ’αφέγκη μι. Έμαει ποκίχουντε τα χκηνά ογή τσαι έμαει αρίκχουντε όλιου το ύο για σ’εννεί . Ποτέ ο κουμπάρε ο Σταμάκη ο ‘κι έχου το κηγάϊδι κρακουτέ. Ούγοιε διαβάτα έκι περού τσαι έκι διψαστέ έκι πφουντέχου τα δίψα σι με το δροσερέ ύο από το κηγάϊδι σι. Του πλέτεροι βολέ έκι αφήνου τσαί ένα τεστούλι κρεμαστέ για να μπάνωει ύο τσαί να κίνωει.. Το ύο τθα περιοχά νάμου έκι πλούτε έτεοι του χρόνου . Πόσοι βολέ ο δροσίε τα κχοατά τσαί τσεραντά από τα δίψα χεία νάμου. Να ννιουρίζερε κουμπάρε ότσι ως τσαι σάμερε ντ’έμε ευγνωμονούντε .

Υγεία θιλενάδε τσαι θίλοι τσαι να μη λησμονήνουμε.
…………ΕΜΕ ΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ………….

Έχω έρθει στον Τσουμιά της Παλιόχωρας. Στην άκρη στο ρέμα είναι τα πηγάδια τοτ Τσουμιά. Πρώτο από τα βόρεια προς τα νότια είναι το πηγάδι του κουμπάρου μας του Σταμάτη του Κορμπέλη. Πρέπει να έχει ανοιχτεί από τον πατέρα του, Θανάση τον Κορμπέλη. Ο Θανάση ο Κουρμπέλης είχε εφτά παιδιά, τρεις γιους: το Γιάννη τον Σταμάτη τον Θόδωρα, (ο οποίος πέθανε νέος) και τέσσερα κορίτσια την Αγγελική, την Αννιώ, την Μεταξία, και την Σοφία. Το πηγάδι το κληρονόμησε ο Σταμάτης, ο οποίος ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος, ο καλύτερος φίλος του πατέρα μου. Ποτίζαμε τα γίδια εδώ και παίρναμε όλο το νερό για μας. Ποτέ ο κουμπάρος ο Σταμάτης δεν είχε κλειδώσει το πηγάδι.Όποιος διαβάτης περνούσε και ήταν διψασμένος έσβηνε την δίψα του με το δροσερό νερό από το πηγάδι του. Τις περισσότερες φορές άφηνε και δοχείο κρεμασμένο για να βγάζουν νερό και να πίνουν. Το νερό στην περιοχή μας ήταν πλούτος εκείνα τα χρόνια.Πόςες φορές δεν είχε δροσίσει τα κολλημένα και ξεραμένα από την δίψα χείλη μας. Να γνωρίζεις κουμπάρε πως ως και σήμερα σ’ευγνωμονούμε…..

Υγεία φιλενάδες και φίλοι και να μην λησμονούμε .
……..ΜΙΛΑΜΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ …….