Σάμερε τα φκύα τσαι οι φουκισμοί
Οι χαρέ πρεσσιού ατςhοί τσαί οι αγιασμοί
Κάτου τθον Ιορδάνη, οπά τον ποταμό
Στέκα ένι α Δέσποινα, α Δέσποινα α Τσυρά.
Σπαργανίδα ένι ίκχα, ένι ίκχα τσαι τσερί.
Τσαι τον Άγιε Γιάνη ένι περικαούα.
—Άγιε Γιάνη αφέγκη τσαι βαφκιστή
δαινούμενε έσι να βαφκίσερε του θεού καμπτζί;
—Θέου τσαι δαινούμενε τσαι έννι προστσυνού
Τσαί τον τσύριε μι, έννι περικαού,
να μπαήου αψεά τον ουρανέ
να μαζού ρόδα τσαι Λίβανε.
—Άγιε Γιάνη αφέγκη τσαι βαφκιστή
κόκιασε να βαφκίσερε του Θεού καμπτζί
Ν’αγιαστούνει οι κάμποι τσαι τα ύβατα.

Κα ναμέρα κα εσπέρα,
κα ναμέρα Αφέγκη με ταν Τσυρά

Σήμερα τα φώτα κι οι φωτισμοί
Οι χαρές πολύ μεγάλες και οι αγιασμοί
κάτω στον Ιορδάνη εκεί στο ποταμό
κάθεται η κυρά Δέσποινα, η Δέσποινα η κυρά
Σπάργανα βαστάει και κερί κρατεί
Και τον Αη Γιάννη τον παρακαλεί.
—Άγιε Γιάννη αφέντη και βαφτιστή
‘δύνασαι βαφτίσεις του θεού παιδί;
—Θέλω δύναμαι και προσκυνώ
και τον κύριο μου τον παρακαλώ,
να ανέβω ψηλά στον ουρανό,
να μαζέψω ρόδα και Λίβανο.
—Αγιάννη αφέντη και βαφτιστή
κόπιασε να βαφτίσεις του θεού παιδί
ν’ αγιαστούν οι κάμποι και τα νερά.

Καλή ήμερα καλησπέρα,
καλή ημέρα Αφέντη με την κυρά